01-03-09

Restauratie ter Kamerenbos voorbeeld voor Antwerps stadspark

Het Antwerpse stadspark moet naar het voorbeeld van het ter Kamerenbos gerestaureerd worden. Dat is mijn stelling nadat we met een 30koppige delegatie van Groen! het Brusselse park bezochtten. Professor Piet Lombaerde (stedebouw) begeleidde onze groep deskundig. De restauratie van het ter Kamerenbos is in 2006 van start gegaan en nadert zijn voltooing. Ze respecteert het oorspronkelijke ontwerp van E. Keilig. Dat is dezelfde 19de eeuws landschapsarchitect die ook het Antwerpse stadspark ontwierp. Er is helemaal geen behoefte aan een heraanleg zoals het Antwerpse stadsbestuur voorop stelt. Keilig heeft zowel van het ter Kamerenbos als van het Antwerps stadspark een echte oase van rust geschapen met een vijver, reliëfverschillen, slingerende paden en een grote botanische rijkdom. De mens uit de 21ste eeuw heeft daar meer dan ooit behoefte aan. Ik verheug me over het recente voornemen van minister Van Mechelen om het park volledig te beschermen. Het is dan logisch dat het Antwerps stadsbestuur een nieuwe opdracht uitschrijft die vertrekt van de volledige bescherming. Omdat ik daarin niet gerust ben, vraag ik Erwin Pairon in de gemeenteraad, Mieke Vogels in het Vlaams parlement en Ilse Van Dienderen in de Antwerpse districtsraad de druk op de ketel te houden.WebIMG_7345

21-02-09

Groen! voorzitter district Antwerpen

Op een ledenvergadering heb ik als 66jarige alle stemmen gekregen als (enige) kandidaat voor het voorzitterschap van het Partijbestuur van Groen! voor district Antwerpen. “Het districtsbestuur moet meer gebruik maken van zijn bevoegdheden en van zijn geld. Het is een schande dat dit bestuur vorig jaar slechts 10 % heeft besteed van zijn budget voor groen. Meer bomen en groen in de stad maakt het leven er aangenamer voor jong en oud,” was mijn stelling. Zoals de rest van Vlaanderen en de wereld heeft Antwerpen een sterke behoefte aan een Green New Deal om de economische crisis het hoofd te bieden. De overheidsinvesteringen van het district moeten ecologisch duurzaam zijn. Zo’n investeringen bijvoorbeeld voor groenvoorzieningen leveren bijzonder veel jobs op. Als vader van distristsraadslid Ilse en grootvader van vier kleinkinderen wil ik de volgende maanden extra aandacht besteden aan het aantrekken van jongeren voor de partijwerking. Na de verkiezingsnederlaag van Agalev in 2003 ontwikkelde ik de seniorenwerking Groen!Plus in heel Vlaanderen. Eerder had ik als voorzitter van het partijbestuur van de stad Antwerpen in 2000 de Antwerpse Groene Senioren gesticht. Van 1987 tot 1999 zetelde ik in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

31-10-07

Wie Groen!voorzitter?

Voor mij moet de nieuwe voorzitter op de eerste plaats iemand zijn die nieuwe mensen kan overtuigen om voor Groen! te kiezen. We stellen vast dat er veel mogelijke nieuwe kiezers zijn. Heel wat mensen kiezen voor bosproducten, sorteren hun afval en gebruiken de fiets of het openbaar vervoer als het kan. Een opmerkelijk groot aantal ouderen doet hieraan mee. Ze zijn groener dan ze denken. Maar ze vinden in het stemhokje (nog) niet de weg naar Groen!De nieuwe voorzitter kan mensen gelukwensen die hun elektrische apparaten na gebruik uitzetten. Ze besparen inderdaad energie (en geld) en leveren een bijdrage in de strijd tegen de ontwrichting van het klimaat. Maar hij/zij zal ook wijzen op de rol van de (groene) politiek. Die kan bepalen dat alle apparaten na een overgangstermijn in hun stand-by nog hoogstens 1 watt verbruiken en niet meer zoals nu tot 20 en meer.Veel mensen zien Groen! niet als een sociale partij. Eigenaardig, want vele Groenen zijn ecologist, omdat ze sociaal zijn. De nieuwe voorzitter zal dus onze sociale voorstellen extra in de verf zetten. Hij/zij zal bijvoorbeeld pleiten voor een verbod op energiegulzige koelkasten om te voorkomen dat sociaal zwakkeren jarenlang een steeds duurdere elektriciteitsrekening aangeboden krijgen.Deze voorbeelden maken duidelijk dat voor mij de nieuwe voorzitter op een eenvoudige wijze een breed publiek dient aan te spreken. Wie dat het beste kan krijgt onze voorkeur.De uitleg van de voorzitter vertrekt van een stevige visie. Dat is iets wat mij nauw aan het hart ligt. In die visie speelt de ecologische economie de hoofdrol. Die economie erkent de grenzen van onze planeet: je mag niet zoveel vissen dat hun voortplanting in het gedrang komt. Anders dan de klassieke economie wil zij de goederen van onze aarde rechtvaardig verdelen over alle wereldburgers. Voor grenzen en verdeling zorgt de politiek op basis van wetenschappelijke gegevens. Binnen die grenzen en verdeling krijgt de vrije markt haar rol te spelen. Dat blijft een heel belangrijke rol, maar de vrije markt zal niet meer alles bepalen zoals nu. Het verheugt ons dat de meeste kandidaten de ecologische economie zeer uitdrukkelijk ter sprake brengen en het belang beklemtonen van vorming en debat. Voor een partij met een historische opdracht als Groen! is dat letterlijk levensnoodzakelijk.voorzittersWeb

Greenpeace lanceert film 'Electrabel plukt u kaal'

Greenpeace stelt de spot 'Electrabel plukt u kaal' voor. Een zeer kritische maar tegelijk geestige analyse van de gitzwarte realiteit achter Electrabel. Het 2-minutendurende filmpje vertelt hoe de vervroegde afschrijvingen van sommige kern- en steenkoolcentrales uitzonderlijke winsten hebben opgeleverd voor Electrabel. Greenpeace wil de zogenaamde 'windfall profits' aan de kaak stellen. Maar ook de verouderde manier waarop Electrabel elektriciteit opwekt, wordt aangeklaagd. Die elektriciteitsproductie hoort niet langer thuis in een tijdperk waarin grote klimaatuitdagingen om duurzame oplossingen vragen. Het is aan de toekomstige minister bevoegd voor duurzame ontwikkeling om de onverhoopte winsten van Electrabel te herinvesteren in hernieuwbare energie en energie-efficiëntie. Veel kijkplezier!Surf snel naar www.electrabrol.beelectrabelviral-nl

12:09 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-06-07

Dank u, groene kiezer!

Mijn doel en dat van mijn partijgenoten was een nieuwe jonge generatie ecologisten in het federale parlement krijgen. Dat is gelukt. Meyrem Almaci, Antwerpen, Stefaan Van Hecke, Oost-Vlaanderen, Wouter De Vriendt (West -Vlaanderen) en Tinne Van der Straeten (Brussel) gaan naar de kamer. En Vera Dua krijgt de senaatszetel. Normaal komt er een gemeenschapssenator bij of een gecoöpteerde senator. Ik ben heel blij met het resultaat. Enkele maanden geleden was ik er helemaal niet gerust in. Dan begon de aandacht voor het klimaat te groeien en de opiniepeilingen stegen. We begonnen op meer te hopen. Niet dus. Onze jonge verkozenen hebben in de campagne getoond dat ze uit het goede hout gesneden zijn. Ze zullen zich dus 100 % inzetten om ook de goede klimaatmaatregelen te verdedigen en om de armoede uit te bannen. Met 8533 voorkeurstemmen op de senaatslijst ben ik eveneens tevreden. Ik ben ervan overtuigd dat we vanuit de ouderenwerking Groen!Plus goed zullen kunnen samenwerken met onze jonge garde. We hebben immers al een traditie van samenwerking over de leeftijden heen. Ze zullen zich inzetten tegen hittedoden bij ouderen en voor een welvaartsvast pensioen. Volgende week zitten we al samen met Jong Groen! om een gemeenschappelijk colloquium over loopbaan en pensioen voor te bereiden. Dat vindt plaats op zaterdag 14 november in Gent.canvaskaartjeWeb

19:50 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-06-07

Tupperwareparty over opwarming van aarde

“«Maar Hugo, het openbaar vervoer is gewoon te duur.» De twaalf aanwezigen in de huiskamer kijken Hugo Van Dienderen (Groen!) aan. Hij hapt even naar adem, maar vindt meteen een aantal argumenten die wél pleiten voor het openbaar vervoer. De aanwezigen zijn niet overtuigd. Minutenlang wordt er flink gediscussieerd. Uiteindelijk is iedereen het erover eens: een tienrittenkaart voor tram en bus of een De Lijn-abonnement zijn wel goede alternatieven voor een dure en vervuilende auto. «Weten jullie dat er ook milieuvriendelijke auto's bestaan?», gaat Hugo verder. «Mijn vrouw kocht er een.»Het_Laatste_Nieuws_20070607_p14_1829052174Is Hugo van Dienderen (64) de Al Gore van Vlaanderen? Zo gedraagt hij zich althans. «Ik vind dat ik mijn stem moet laten horen in het klimaatdebat», zegt Van Dienderen. Daarom kan iedereen die dat wil Hugo boeken voor een namiddag- of avondbijeenkomst over de klimaatverandering. «Ik ben begonnen na de paasvakantie en heb al 25 groepen toegesproken, tot in Brugge, Gent en Turnhout. Ook de Vlaming is bezorgd over de toekomst van deze planeet.»VolgeboektGewapend met zijn laptop, een projector en een projectiescherm reist Hugo heel Vlaanderen af met zijn voordracht 'Klimaat op drift'. «Particulieren kunnen me gratis boeken via hugo.vandienderen@groen.be, verenigingen betalen een kleine bijdrage. Voor deze maand zit mijn agenda al vol. Wie nu boekt, ziet mij ten vroegste in september verschijnen.»In een Antwerpse huiskamer zitten twaalf mensen kritisch te luisteren naar Hugo's uiteenzetting. Sommigen een beetje onderuitgezakt, de meesten rechtop en klaar om onmiddellijk commentaar te geven als ze iets horen dat hun bevalt of om vragen te stellen als ze vinden dat Hugo te snel gaat. «Leg dat nog eens uit van die spaarlampen», vraagt een oudere dame. «Waarom zou ik overschakelen op spaarlampen? Die zijn toch een flink stuk duurder.» Ongevraagd springt gastvrouw Anne Poppe («Ik sta ook op de lijst voor Groen!», vertrouwt ze ons bij het afscheid toe) Hugo bij. «Ik heb zelf overal spaarlampen. Zie je die schemerlamp? Daar zit al acht jaar een spaarlamp in: nog nooit kapot geweest.»Even later prijst Hugo een passiefwoning aan. «Geweldig interessant om energie te besparen. Een succes in Oostenrijk en Duitsland.» «Oké,», valt een jong koppel hem in de rede. «Wij gaan binnenkort bouwen. Wat kunnen we doen? Hoeveel kost dat? Krijg je dan subsidies voor zo'n passiefwoning?» Op sommige vragen heeft Hugo Van Dienderen een antwoord, op andere moet hij passen. «Ik kan jullie interessante websites aanbevelen.»Rode lampjeDan krijgt Hugo het gezelschap voor het eerst echt stil. «Weten jullie dat tweederde van de jaarproductie van de kernreactor van Doel 1 naar elektriciteit gaat voor standby-toestellen? Je weet wel: dat rode lampje op je dvd-recorder of het klokje op je microgolfoven.» Iedereen kijkt elkaar aan. Ongelovig. En dan: «Dat kan ik moeilijk geloven», zegt een jongeman. «Toch is het zo», zegt Hugo en hij toont een aantal grafieken. De discussie barst opnieuw los. «Waarom verbiedt de overheid zo'n standbyfunctie niet?», vraagt een man. Geduldig legt Van Dienderen uit welke maatregelen de Belgische overheid kan en mag nemen. En fijntjes licht hij toe welke rol Groen! in dit politieke verhaal speelt.«Toegegeven», zegt Hugo Van Dienderen. «Ik vertel niet enkel over de klimaatsverandering, ik heb het geregeld ook over het groene gedachtengoed in het algemeen. Soms leidt dat tot pittige politieke discussie, ja. Maar dat hoort er ook bij voor mij.»Filip MarsboomHet Laatste Nieuws /7 juni 2007

08-06-07

OPROEP van een jonge en verontruste moeder

Het is bijna 10 juni. Dan kiezen we een nieuw parlement. In de kamer noch de senaat zijn nu Vlaamse groenen vertegenwoordigd. De verkiezingen van nu zondag zijn voor Groen! erg belangrijk. Maar niet alleen voor Groen!; eigenlijk ook voor onszelf en onze kindjes.1. Want vanmorgen in het nieuws: peuters die opgroeien in een verontreinigd milieu (PCB's en lood) hebben een lager IQ; of hoe op een schrijnende wijze het verband tussen milieu en (geestelijke) gezondheid wordt aangetoond.2. Of vorige zondag in Panorama: de Electrabel-saga. Voor wie wordt er in dit land eigenlijk energie geproduceerd ? voor de winsten van Electrabel of voor de mensen? En zowel CD&V als VLD willen opnieuw kernenergie. Een historische vergissing lijkt me.3. En sinds het begin van het jaar: klimaatswijziging. De G8 top laat zich weer van zijn beste kant zien - geen afspraken over reductie van broeikasgassen.4. Een mailtje van Basta! eergisteren die het Ministerie van Wooncrisis heeft opgericht: de overheid maakt zich schuldig aan leegstand terwijl wonen altijd maar duurder wordt (en niet beter). Meer en meer mensen vallen uit de boot. Hier in de wijk aan den lijve ondervonden bij het bussen: veel mensen hokken samen in te kleine en ondermaatse huizen. Schrijnende situaties eigenlijk.5. En nog armoede: ook in België. En met een vlaktaks of maar twee belastingschalen (zoals de VLD wil ) zal het er niet op verbeteren.6. Asielzoekers: kinderen in gesloten opvangcentra. Ook onze kinderrechtencommissaris vindt zoiets echt niet kunnen. Of de Kazachse familie die haar overleden vader hier moet achterlaten terwijl zij wordt uitgewezen. Schrijnende gevallen en willekeur troef.Ik denk dat het hoog tijd is dat er opnieuw ecologisten in het parlement zitten die deze problemen in het hooghuis van onze democratie brengen.Daarom: laat u gaan zondag...1UunaILSEWEBIlse met dochtertje Uuna

06-06-07

Processierups en echte preventie

Voor mij is het symbolisch: het leger wordt ingezet om rupsen te bestrijden. Er zijn immers geen landen of landengroepen meer die ons bedreigen. De grote dreiging voor vandaag en vooral voor de toekomst is de klimaatverandering.processierupsWebHoezo? Wat hebben die rupsen daarmee te maken. In mijn jeugd heb ik nooit gehoord over processierupsen. Ze komen in onze streken pas voor sinds de jaren negentig. Sinds het warmer is geworden. Ze zijn uitheems en komen uit het Zuiden van Europa. Probleem is dat ze hier geen natuurlijke vijanden hebben, omdat ze hier eigenlijk niet thuishoren. Vandaar die enorme woekering. Die doet zich dikwijls voor als insecten of andere dieren door menselijk toedoen elders worden ingevoerd.huiduitslagIn Afrika wordt het ook warmer en daar gaat de malariamug hogere gebieden opzoeken waar ze het vroeger te fris vond. En daar liggen nogal wat grote steden zoals de Keniase hoofdstad Nairobi. De malariakoorts is nog veel ernstiger dan de jeuk en de irritatie die de brandharen van de processierups veroorzaken. Als het nog warmer wordt, zou die mug ook onze streken kunnen bezoeken.Er wordt nu door ministers en provinciegouverneurs gepraat over preventie. De meest afdoende preventie is er voor zorgen dat we stoppen met massa’s broeikasgassen uit te stoten. Dat kan via een echte energieomslag. Alle mogelijke maatregelen treffen om energie te besparen: een spaarlamp heeft maar een vijfde nodig van de energie die een gloeilamp verbruikt. En verder investeren in windenergie en foto-voltaïsche cellen. Die produceren energie zonder de aarde op te warmen. Die trekken geen processierupsen aan. Vraag is of ministers en gouverneurs ook aan die, echte, preventie denken.

02-06-07

Groen! vraagt meer aandacht voor ouderen

De twee speerpunten in het programma van Groen! – een alternatief voor de opwarming van de aarde en voor de sociale verkilling en armoede in onze maatschappij – zijn ook voor ouderen van cruciaal belang. ‘Groen! komt op voor grijs’, stellen Dirk Geldof en Hugo Van Dienderen, te gast bij Elvira Wagemans in rusthuis Hof ter Schelde op de Antwerpse Linkeroever. ‘De logische keuze voor grijs is groen.’STA74047Sociaal vallen er ondanks de groei van het Bruto Nationaal Product steeds meer mensen uit de boot. Het aantal ouderen onder de Europese armoedegrens is hoger dan in de hele maatschappij. Daarom pleit Groen! niet alleen voor welvaartsvaste pensioenen, maar ook voor een inhaalbeweging voor de verloren welvaartsvastheid van de voorbije twee decennia. Dat is cruciaal voor een voldoende sterke eerste pensioenpijler. Groen! kiest ook voor een afschaffing van de onderhoudsplicht van kinderen voor hun zorgbehoevende en behoevende ouders: hier heeft de samenleving een grotere verantwoordelijkheid te nemen. Ten slotte vraagt Groen! een beleid met meer oog voor zorgwonen voor ouderen. In de provincie Antwerpen is nood aan 5.000 nieuwe zorgwoningen. De uitbouw van zorgwonen biedt voor heel wat ouderen een kwalitatieve woonvorm wanneer het eigen huis te groot of niet alnger aangepast is, en zonder dat een rusthuis reeds nodig is. Door de uitbouw van zorgwonen kunnen ook vele woningen beschikbaar komen voor jonge gezinnen, wat samen met een maximumfactuur voor huur de druk op de woonmarkt kan verminderen. Ook het klimaatbeleid is cruciaal voor de levenskwaliteit van ouderen. Bij de hittegolf vorig jaar in ons land kwamen 940 mensen voortijdig om, vooral ouderen. Door de klimaatverandering komen er steeds meer dodelijke hittegolven. Eén van de redenen om met kracht en overtuiging het Groen!e Klimaatplan te realiseren. Ventilators en airco’s zijn een duur en slecht antwoord op hittegolven. Ze veroorzaken immers nog meer opwarming van het klimaat. Gelukkig bestaan er ook groene en duurzame oplossingen. Dirk Geldof en Hugo Van Dienderen pleiten voor meer duurzame bouw van rust- en verzorgingstehuizen en seniorenwoningen, met meer aandacht voor grotere periodes van droogte en warmte. Een derde-betaler-systeem moet thuiswonende ouderen toelaten ook in hun woning klimaatmaatregelen te nemen.

05-10-06

Fietskar met groene boodschap gestolen

Ik ben het slachtoffer geworden van een wellicht politieke diefstal. Rond 1.30 wou ik mijn fiets en fietskar in mijn garage zetten. Maar de fietskar en het aanhechtingsmaterieel waren verdwenen. De oude fiets die met een zwaar beugelslot vastlag aan een gebogen metalen steun stond er nog. Op de fietskar stond een driehoek met affiches van mijn dochter die voor Groen! op de tweede plaats van de districtslijst en de achtste voor de stad staat. Met die fietskar reed ik de voorbije maand rond om mijn boodschappen en dergelijke te doen. De kar was ook heel geschikt om folders en affiches te vervoeren. Als ik mijn fiets niet gebruikte, zette ik hem die hele periode buiten tot ik ging slapen. De kar met de affiches stond langs de Scheldekaaien met zijn druk verkeer goed in het zicht. PICT3184De verkiezingskoorts bij politieke concurrenten is erg hoog opgelaaid, denk ik. Ze hebben deze uitgesproken groene vorm om voor mijn groen ideeëngoed uit te komen aan de vooravond van de verkiezingsslag gedwarsboomd met het radicale middel van diefstal. Daarmee beroven ze me meteen van een heel handig én milieuvriendelijk middel om gedurende het jaar mijn boodschappen te doen. Uiteraard heb ik deze diefstal aangegeven bij de politie. Overigens heb ik die fietskar gekocht na de verkiezingen van 2000. Ik had toen een bakfiets waarmee ik tijdens die campagne ook voor mijn groene politieke overtuiging uitkwam. Die bakfiets is gestolen de nacht voor de verkiezingsdag.

21:20 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: diefstal, fietskar, groen, verkiezingen, bakfiets |  Facebook |

24-09-06

"Geef de Schelde terug aan de stad"

Toen we een paar jaar geleden met Scheldekaaibewoners gingen praten, ontdekten we twee constanten: iedereen die er woonde en werkte genoot van de uitzonderlijke plek, maar diezelfde mensen vonden ook allemaal dat de band met de rivier moest worden aangehaald. En laat onze gesprekspartner van vandaag daar nu net heel wat ideeën rond hebben.
Scheldekaaibewoner Hugo Van Dienderen geeft uitleg bij plannen voor heraanlegGewezen VRT-radiojournalist en nog altijd actief Groen!-politicus Hugo Van Dienderen (63) kon zich een paar jaar geleden herkennen in de Antwerpenaars die toen aan het woord kwamen over wonen en werken aan de Scheldekaaien. "Ze genoten van de nabijheid van de stroom", zegt de politicus die er nog even het hoofdstuk in het boek Antwerpen. Twintig wijken, twintig werelden op na las. "Maar ze hadden bijna allemaal ook een grote wens: breng de Schelde dichter bij de stad. Of, met andere woorden: versterk de band met de rivier.
"Er zijn de jongste jaren een paar dingen veranderd, merkt Hugo Van Dienderen - nog altijd zelf een enthousiast kaaibewoner - op. "Er werd hier vlakbij een opmerkelijk nieuw gebouw opgeleverd: De Hoopnatie op de Cockerillkaai. Op de Vlaamsekaai, hier net achter de hoek, staan sinds kort drie auto's van een auto-delen-project. Voor mensen die niet elke dag een auto nodig hebben. Handig én milieubesparend. Voor mij persoonlijk is er ook wat veranderd: de planten op het terras zijn veel groter geworden en sinds ik onlangs een iMac met dvd-speler heb gekocht, organiseer ik voor familie en vrienden openluchtbioscoopvoorstellingen op dat terras.
"Definitieve heraanleg"
Maar natuurlijk is het allerbelangrijkste dat het stadsbestuur een tijdspad heeft vastgelegd voor de definitieve heraanleg van de Scheldekaaien. De studiefase loopt tot het einde van dit jaar, dan volgen er twee jaar van plannen maken en daarna begint de uitvoeringsfase die loopt tot 2015.
"Waarom heeft het allemaal zo lang geduurd? Er was begin jaren negentig toch al sprake van een heraanleg van de kaaien? "
Eén van de redenen is volgens mij dat de Scheldekaaien onder het Vlaams Gewest vielen. Nu heeft de Vlaamse regering de kaaien voor honderd jaar in concessie gegeven aan de stad Antwerpen en aan het Havenbedrijf. Dat schept een nieuwe situatie. Volgens ons kan de stad nu voluit gaan voor de heraanleg."
Vanuit Van Dienderens politieke familie, Groen!, is al heel wat nagedacht over de toekomst van de Scheldekaaien. "We hebben daarbij ook naar de mensen geluisterd. Zo lazen ook wij begin dit jaar in Gazet van Antwerpen dat uit een enquête van uw krant en de VRT blijkt dat Antwerpenaars behoefte hebben aan een meer autoluwe kernstad en meer groen. Die verzuchtingen passen uitstekend in onze plannen met de kaaien."Begin juni duidde het Antwerpse schepencollege vijf kandidaat-ontwerpers aan voor de opmaak van een masterplan voor de herinrichting van de Scheldekaaien. "Daarbij is van te voren een aantal krachtlijnen vastgelegd, en een groot deel daarvan sluit aan bij onze groene voorstellen."
Eerder las u in Gazet van Antwerpen al stukken over deze groene plannen. Vandaag verduidelijkt Hugo Van Dienderen nog één en ander.
"Voor ons begint het allemaal rond het Steen, waar het ooit allemaal begonnen is voor Antwerpen. Hier kan je Antwerpenaars en toeristen het verhaal vertellen over het ontstaan van de stad. Waarom zou je Antwerpen Miniatuurstad bijvoorbeeld geen plaats geven in het Steen? Die tentoonstelling geeft op een didactische manier de evolutie van de stad weer. En vlakbij, onder de hangars naast het Steen, kan je een archeologisch themapark maken.""Het Steenplein zelf zien wij als een open evenementenplein. De hangars naast het Steenplein, waar nu de cruiseterminal is, kan je ofwel afbreken om het plein te vergroten of de daken vervangen door glas om er een aangenamere plek te creëren. Wij stellen voor om de cruiseterminal over te brengen naar het gebouw van de Red Star Line aan het Eilandje."
"Voor Groen! is het van het grootste belang om de verkeersstroom op de Scheldekaaien te verminderen. Dat kan bijvoorbeeld door een stuk autovrij te maken, op die manier knip je de verkeersstroom als het ware door. Vanaf de Suikerrui tot aan de Zakstraat zouden wij geen auto's meer toelaten. En vrachtwagens al helemaal niet meer. Er rijden nog altijd te veel vrachtwagens over de Scheldekaaien. Maar nu de Ring heraangelegd is, hoeft dat toch niet meer? Overigens zouden wij de Suikerrui ook liever autovrij zien. Zo maak je de oude binnenstad nog voetgangersvriendelijker."
"Het ideale vervoersmiddel voor de Scheldekaaien is natuurlijk de tram. Met een tram over de Scheldekaaien kan je een Antwerpse cirkellijn maken. Zo'n lijn verbindt de wijk van het Centraal Station met de drie toeristische attractiepolen: het Eilandje met het Museum aan de Stroom en de Red Star Line, het historische hart met het Steenplein, de kathedraal en de Grote Markt en het Zuid met de drie grote musea en het gerechtsgebouw. Misschien is het een goed idee om hierbij eens naar Melbourne te kijken. In Melbourne, in Australië, zijn er net zoveel tramlijnen als in Antwerpen. Eén lijn is gratis: de cirkellijn rond het centrum. Voor de (dagjes)toerist een meerwaarde, want de lijn rijdt langs de belangrijkste attracties. En de inwoners van Melbourne profiteren mee."
Muur van 2,25 meter
Uit onze interviews met Scheldekaaibewoners van een paar jaar geleden bleek dat zowat iedereen zich ergerde aan de lelijke waterkeringsmuur. Van het nut is iedereen overtuigd: bij springtij verhindert de muur dat het oude stadscentrum onder water loopt. De grote verzuchting is wel: kan het niet anders, mooier, eleganter? Dat wordt alleszins een grote uitdaging voor de vijf kandidaat-ontwerpers want in de nieuwe richtlijnen voor de heraanleg van de Scheldekaaien staat dat de waterkeringsmuur van de huidige 1,35 meter boven de blauwe steen met 90 centimeter dient verhoogd te worden: met andere woorden, de waterkeringsmuur moet 2,25 meter hoog worden! "Maar", staat er in de aanbevelingen voor de kandidaat-ontwerpers, "de waterkeringsmuur wordt als een functioneel en esthetisch element geïntegreerd in de inrichting van de kaaien".
"Een serieuze uitdaging, die Berlijnse muur", knikt Hugo Van Dienderen. "Wij stellen voor om in het centrale deel van de kaai, rond het Steenplein, te investeren in een mobiele muur. Duur, helaas ja, maar je laat ze neer bij goed weer en zo krijg je een direct contact met de stroom. Bij slecht weer en springtij kan je de muur dan uit de grond laten oprijzen. Voorbij het Noorderterras, richting noord, en voorbij het Zuiderterras, richting zuid, stelt Groen! de aanleg van twee nieuwe stadsparken voor. Op die plekken integreer je de waterkeringsmuur in het ontwerp. Je kan een aarden ophoging maken in de richting van de Schelde of je kan de waterkeringsmuur als een dijk laten slingeren door de parken. Uiteraard moeten architecten en ingenieurs onderzoeken wat haalbaar is."
Gedempte Zuiderdokken
Tot slot, waar laat je je auto als je Antwerpen via de Scheldekaaien wil komen bezoeken? "In ons plan komt er een ondergrondse parking aan de Ledeganckkaai, ter hoogte van kaaien 11 en 12. Handig, want je hebt daar een opstapplaats voor de cirkellijn. En de parking bedient zowel de mensen die uitgaan op het Zuid als de bewoners en gebruikers van het Nieuw Zuid. En bovendien kan er dan eindelijk ook werk worden gemaakt van de heraanleg van de gedempte Zuiderdokken. Het is toch zonde om zo'n plein alleen maar als parkeerplaats te gebruiken?" 21-08-2006, p.16 Filip MARSBOOM Gazet van Antwerpen © De Vlijt NV

Senioren beveiligen tegen zomerhitte!

Wilrijk - Juli 2006: Meer dan 40° in de gangen en 37° in de kamers. Mama Van Dienderen (86) slaakt een noodkreet. Net als de andere residenten in het diensten- centrum (DC) waar ze verblijjft, voelt ze ademnood en zit ze geïmmobiliseerd op haar kamer. Mechanische beschermingsmiddelen, buiten een ventilator, zijn er niet en ook het gebouw -nochtans slechts 10 jaar oud- beschikt niet over een eigen ventilatie. Mensen die minder of helemaal niet meer mobiel zijn, hebben ook recht op levenskwaliteit. Hugo Van Dienderen dacht erover na en riep een bescheiden persconferentie samen…

Dienstencentrum Valaar is zeker geen alleenstaand geval. In de meeste DC en Rust en VerzorgingsTehuizen (RVT) moesten de senioren het stellen met "veel drinken". Wat zich deze zomer heeft voorgedaan, kunnen we komende jaren nog verwachten. Dus actie is wel aangewezen, zowel in de publieke als in de privé sector. Grote roep is natuurlijk "airco": zowel de vaste als de mobiele versie. Schijnbaar een snelle en betaalbare oplossing. Waarbij jammer genoeg niet aan de extra-energie wordt gedacht die al die airco nodig heeft. Binnenkort hebben we meer energie nodig om de zomerhitte af te koelen dan om onze huizen in de winter te verwarmen!















Naast deze kortzichtige kortetermijnoplossingen zijn er ook de natuurlijke en duurzame termijnoplossingen. Voor ze over de "ventilatie" van een gebouw praten, denkt Groen!Plus eerst aan uitwendige materiële ingrepen. Zo kunnen loofbomen rond DC en RVT voor afkoeling zorgen (en tegelijk klein stof uit de lucht filteren). Andere mogelijke ingrepen zijn: afschermende oversteken boven de ramen, zonneschermen, rolluiken, vertikale en horizontale buitenzonnewering. Een goede ventilatie van het gebouw zorgt er niet enkel voor dat niet enkel de bewoners, maar ook het gebouw kan ademen. Maar ook problemen i.v.m. condensatie, schimmels geuren, afvoerdampen en schadelijke stoffen worden meegenomen. Er bestaan trouwens heel wat ventilatiesystemen, het ene al origineler dan het andere. Naast zelfregelende ventilatieroosters en akoestische deurroosters bestaat er ook grondbuisventilatie. Deze laatste vorm is veeleer aangewezen bij nieuwbouw, de andere kunnen ook overwogen worden bij vernieuwbouw.
Walter Decoene

Schone binnenlucht in openbare gebouwen

Antwerpen/Zwijndrecht - Groen!Plus besteedde tijdens een actiedag aandacht aan het probleem "schone binnenlucht". Vanuit Antwerpen-Centraal trokken een 25-tal senioren, gewapend met poets- en schildersmateriaal, richting stadhuis. Daarna ging het met tramlijn 3 naar Zwijndrecht waar het thema, in het sfeervolle oud-gemeentehuis, te gronde werd uitgespit.Het kleurrijke groepje senioren dat beetje bij beetje in het station samentroepte, wekte bij de reizigers nogal wat vragende blikken. Een keer alles gemonteerd en begeleid door twee "motards" van de Antwerpse politie ging het via de De Keyserlei en de Lange Nieuwstraat richting Grote Markt. Vreemd genoeg werden de vreedzame actievoerders niet toegelaten tot de Meir. Maar geen nood, op de Groenplaats werd heel wat Antwerpenaars een flyer toegestopt. Regelmatig kwam er ook een woordje Engels aan te pas, om wat vroege toeristen uit te leggen waar het "the Greens" om te doen was.












Een verhinderde milieuschepen Pairon stuurde zijn kabinetsmedewerker Gab De Buysscher om de klacht van de demonstranten te aanhoren en een latere ontmoeting met de Groen!-schepen af te spreken.
















Debat in oud gemeentehuis Zwijndrecht
Groen!Plus voorzitter Hugo Van Dienderen stelde meteen voor om formaldehyde te schrappen uit alle openbare bestekken, benadrukte de positieve rol van kamerplanten in de woning en lanceerde daarmee onbewust het motto "Geen isolatie zonder ventilatie".
Ingenieur Marc Lamens duidde de eerste energiecrisis als start voor de ongebreidelde isolatie van woningen en openbare gebouwen. Vast tapijt en andere interieurafwerking deden de rest. Aan ventilatieroosters die het allemaal luchtig en leefbaar moesten houden, werd niet gedacht. Schimmels en vast tapijt deden hun intrede, astma bij jonge kinderen was het gevolg.Sindsdien werden er voldoende studies gepleegd en aanbevelingen gegeven. Maar ietwat ventilatie kost geld, zeker voor mensen met een vervangingsinkomen. Lamens pleitte daarom voor een renteloze lening, waarbij de terugbetaling afhangt van het besparingseffect.
Medisch milieukundige Herlinde Smet lichtte de werking van de MMK toe: vragen rond milieu en gezondheid beantwoorden die de burger zich stelt. Momenteel zijn er in Vlaanderen 14 MMK actief, een aantal dat zeker nog moet opgetrokken worden. Milieufactoren waarover ze informeren, zijn van chemische, biologische en fysische aard. Dioxines, formaldehyde; teken, schimmels en huismijten, naast straling en geluid zijn verantwoordelijk voor heel wat gezondheidsklachten.
Walter Decoene

00:44 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sint eist schone lucht voor senioren

Sinterklaas kwam gisteren met enkele leden van de Groen!-seniorenwerking aan het kabinet van minister van Leefmilieu Freya Van den Bossche (SP.A) om propere lucht in de stad vragen. Vooral voor oudere personen is dat letterlijk van levensbelang. ?De sint - voormalig Agalev-parlementslid Hugo Van Dienderen - las in zijn boek dat Freya stout is geweest toen ze de voorbije hete zomer geen maatregelen nam tegen de verhoogde ozonconcentratie. In Frankrijk zijn daardoor duizenden bejaarden gestorven. ?Toch kreeg Freya een cadeautje: een speelgoedtreintje. ?De groene senioren eisen meer treinen. Het Nieuwsblad28-11-2003

00:33 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ozon, luchtvervuiling |  Facebook |

Luchtvervuiling meten op kinderneushoogte

Welke vervuilde stoffen ademen we in? Overschrijden ze de wettelijke normen? Wie stoot ze uit? Het is de Vlaamse Milieu Maatschappij VMM die daarover met meetnetten waakt. In Antwerpen doet ze dat met één vast meetstation voor de basisschool van het gemeenschapsonderwijs Plantijn Moretuslei 163 Borgerhout. De voorbije jaren werd ook een meetwagen ingeschakeld op de Teniersplaats (pal in het centrum) en nabij de Boomsesteenweg in Wilrijk. Zie website www.irceline.be.
Waarom op neushoogte?Van onze (klein)dochter Muse bijvoorbeeld.

De resultaten van metingen op 1,2 m. hoogte en op 4,5 m. hoogte werden vergeleken. De Polyaromatische Koolwaterstoffen PAK (kankerverwekkend, uitgestoten door autoverkeer) bijvoorbeeld waren op de lagere hoogte gemiddeld 103% sterker en de piekwaarden waren +268%. Verbijsterend. In de 'Münchner Asthma und Allergiestudie' (Milieuministerie Beieren, 1992) werd duidelijk aangetoond dat de longfunctie van kinderen met 19,2 % afnam in stadsdelen met hoge verkeersbelasting, met 15,5% in gewone verkeersdrukke straten en met 8,6% in de rest van de stad...De Franse toxicoloog Frédéric Dor wijst er op dat kinderen drie maal meer giftige stoffen binnenkrijgen, terwijl ze minder sterke luchtwegen hebben. Uit een onderzoek van de universiteit van Düsseldorf bleek dat in het bloed van kinderen uit een stedelijk gebied met druk verkeer gemiddeld een 71% hogere concentratie aan benzeen in het bloed gemeten werd dan bij kinderen in een landelijke omgeving.
De hittegolf van vorige zomer was samen met de luchtvervuiling dodelijk voor ouderen. Het meest dramatisch was de situatie in Frankrijk, waar tijdens de periode van 1 tot 20 augustus 14.802 sterfgevallen meer werden genoteerd dan verwacht. In Vlaanderen werden in de dertien dagen van de hittegolf 1916 sterfgevallen geregistreerd, 99 meerKleine stofdeeltjes verhogen het risico op hartaanvallen, blijkt uit een studie in Boston. Na blootstelling aan hoge niveaus van stofdeeltjes bleek het aantal hartaanvallen met 50% toe te nemen.Volgens de VMM sterven er in ons land elk jaar 6000 mensen door luchtvervuiling. De helft daarvan is te wijten aan het autoverkeer. Het zijn meestal ouderen, omdat die al meer vervuiling binnen hebben en omdat hun (ademhalings)stelsel verzwakt is. (De laatste jaren komen er zo’n 1300 mensen om bij verkeersongevallen per jaar.)De huidige normen zijn ontoereikend. De Nederlandse deskundige inzake milieu/gezondheid Copius Peereboom: "Voor sommige risicogroepen kan de gemiddelde norm onvoldoende bescherming tegen gezondheidsschade bieden. Kinderen, zwangere vrouwen, CARA-patiënten reageren dikwijls veel gevoeliger op een toxische stof dan een gezonde jonge man. De huidige veiligheidsfactoren gelden feitelijk slechts voor gezonde mannen van 25-45 jaar. " (Basisboek Milieu en gezondheid, 1994).

00:18 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luchtvervuiling, pak |  Facebook |

23-09-06

Grootouders voor ecologische kinderrechten

Kinderen zijn (samen met ouderen) de belangrijkste slachtoffers van tal van milieuvervuilingen. Dat betekent dat hun recht op een gezonde leefomgeving zwaar met voeten is getreden. Het wordt hoogtijd dat het milieubeleid de kinderen tot norm neemt. En respect voor de ecologische kinderrechten zal ook die andere kwetsbare groep, de ouderen, ten goede komen. Het vrijwaren van de zwaar bedreigde ecologische kinderrechten blijft één van de belangrijke opdrachten van een onafhankelijke groene partij.Grootouders voor ecologische kinderrechten Kinderen zijn (samen met ouderen) de belangrijkste slachtoffers van tal van milieuvervuilingen. Dat betekent dat hun recht op een gezonde leefomgeving zwaar met voeten is getreden. Het wordt hoogtijd dat het milieubeleid de kinderen tot norm neemt. En respect voor de ecologische kinderrechten zal ook die andere kwetsbare groep, de ouderen, ten goede komen.BinnenluchtKinderen (en ouderen) brengen veel tijd binnenshuis door. En daar is de luchtkwaliteit soms nog slechter. Formaldehyde in gordijnen, meubelen en kleren lokt allergische reacties uit. Veel producten om te schilderen of te reinigen bevatten Vluchtige Organische Stoffen (VOS). Zoals het bekende white spirit. Ze veroorzaken de typische verflucht en tasten bijvoorbeeld het centrale zenuwstelsel aan. De nog niet volgroeide kinderen zijn ook hier weer veel gevoeliger voor. Als we onze kinderen het recht op goede binnenlucht willen gunnen, zullen we dus heel wat producten moeten bannen en vervangen door niet of minder schadelijke. De overheid kan beginnen met de producenten te verplichten de schadelijkheid van hun producten voor kinderen (en ouderen) duidelijker te vermelden.RavottenIk kon als jongen kampen en onderaardse gangen op enkele tientallen meters van huis graven, in een beek in de buurt pootje baden en op warme zomeravonden samen met andere kinderen en volwassenen gewoon op straat “schipperke mag ik overvaren” spelen. Kinderen konden toen nog dikwijls in hun omgeving veilig en gezond ravotten. Maar Koning Auto heeft intussen zoveel ruimte ingepikt of onveilig gemaakt, dat dit fundamentele kinderrecht op veel plaatsen niet kan worden uitgeoefend.Als je dan al ruimte hebt, laat de kwaliteit van de bodem zelf te wensen. Het bodemsaneringsdecreet garandeert het recht van kinderen op een zuivere bodem helemaal niet. Op het platteland mag er 45 mg arseen per kilo droge stof in de bodem zitten, in verstedelijkt gebied mag dat 110 mg zijn en in een KMO-zone 700 mg! Dit zijn onaanvaardbare normen.Onbezorgd spelen in de zon is er niet meer bij. Door de aantasting van de ozonlaag zijn we meer bloot gesteld aan huidkankerverwekkende UV-stralen. Vooral voor kinderen is dat gevaarlijk, omdat hun huideigen bescherming onvoldoende is ontwikkeld met name de hoornlaag, de vocht-vetfilm en de talgklierfunctie. Uit een Hamburgse studie van 14000 zesjarigen blijkt dat 15% van de kinderen verdachte huidvlekken heeft die het risico op huidkanker erg vergroten. Willen we onze kinderen beschermen, moeten we de stoffen die de ozonlaag aantasten versneld uitbannen. De kwaliteit van het zwemwater aan zee en in het binnenland laat nog dikwijls te wensen. Vooral kinderen die lang in het water spelen lopen daardoor gevaar. Toch hebben ze het recht om in de zee, rivieren, vijvers en meren te zwemmen en niet alleen in gechloreerde zwembaden.Eten en drinkenBorstvoeding is een basisrecht voor elk kind. Er blijken dioxines (zoals in de kippen), pesticiden en zelfs al een tijd verboden stoffen zoals DDT in te zitten. Desondanks blijft in de meeste gevallen moedermelk de beste keuze. Maar in risicogebieden kan eerst de kwaliteit ervan nagegaan worden. De aantasting van de moedermelk kan ons aansporen om de strijd tegen al die stoffen op te voeren.Kinderen eten meer in verhouding tot hun lichaamsgewicht dan volwassenen en ze eten meer fruit en groenten. Dat betekent dat ze ook meer pesticiden binnenkrijgen terwijl, nogmaals, hun afweer minder ontwikkeld is. De Amerikaanse National Research Council stelde vast dat de toxiteit van pesticiden bij kinderen gemiddeld tien keer hoger ligt dan bij volwassen. Is dat geen goed argument voor de biologische landbouw die het zonder pesticiden doet?Overigens krijgen kinderen de schadelijke stoffen binnen via hun voedsel, drank, het zwemwater, de lucht binnen en buiten, de grond… Wat het synergetisch effect kan zijn van al die producten samen is nog nauwelijks onderzocht.Kinderen hebben recht op een gezondheidszorg die niet alleen aan symptomen werkt. Ecologische gezondheidszorg werkt aan het gezond maken van de hele leefomgeving. Het recht daarop staat geformuleerd in artikel 24 van het VN-verdrag inzake de kinderrechten van 1989. De groene ministers Dua en Vogels maakten dit in 2001 concreet door een steunpunt milieu en gezondheid op te richten. Dat gaat gebiedsgericht de gevolgen van milieuvervuiling op de gezondheid (ontwikkeling en fertiliteit, astma, allergieën, kanker) na. De Logo’s – de lokale gezondheidsnetwerken - zijn versterkt met milieudeskundigen. Dit zijn goede eerste stappen. Als bezorgde (groot)ouders de groenen steunen, kunnen we er meer zetten.

‘Internet is kracht van andersglobalisten’

Wanneer Hugo Van Dienderen (63) spreekt, zullen velen nog een vertrouwde stem van het Radio-1 ochtendjournaal herkennen. Toch is Van Dienderen al van 1987 van BRT 1-radio weg. Na een parlementaire carrière voor Agalev in de periode 1987 tot 1999 is hij tegenwoordig de inspirator van de Groen!Plus –seniorenbeweging.
Waar komt uw politiek engagement vandaan?
,,Van in mijn studententijd was ik bezig met de Noord-Zuidproblematiek. Don Helder Camera had gezegd dat wie iets wilde doen voor de derdewereld, best in eigen land aan een mentaliteitsverandering kon werken. Ik nam die oproep ernstig. Ik woonde in die tijd in Brasschaat: samen met mijn echtgenote richtte ik daar een van de eerste wereldwinkels op, werkten we voor 11-11-11, de gemeentelijke raad voor Ontwikkelingssamenwerking en een plaatselijke Vaka-afdeling.’’
In 1975 ging u aan de slag bij de BRT. Was dat uw manier om uw engagement te vertalen?
,,De openbare omroep stond voor neutraliteit en onpartijdigheid. Ik kon daar dus niet zomaar mijn boodschap kwijt. Wel heb ik in de jaren tachtig in heel Vlaanderen in mijn vrije tijd debatten geleid over de rakettenkwestie. Dat was zowat mijn specialiteit. In die tijd deed ik het ochtendnieuws op de radio, samen met Danny Hué en Rudy Dufour. Dat was een zeer dynamisch team. Het persoverzicht, dat ik ook jarenlang verzorgde, was toen belangrijker dan nu. Het werd ook drie keer per dag uitgezonden.’’
Vanwaar uw overstap naar de politiek?
,,Mijn vrouw kwam in 1982 op voor de Agalev-gemeenteraadslijst. Nadien werd ik gepolst of ik geen kandidaat wilde zijn voor het parlement. Ik dacht dat ik mijn ideaal en beroep beter kon combineren in de groene politiek dan bij de radio. Ik stelde mij kandidaat en werd in 1987 verkozen. Achteraf hoorde ik dat toenmalig BRT-administrateur-generaal Cas Goossens had nagetrokken of mijn politieke sympathieën ooit waren doorgeschenen in mijn bijdragen. Maar dat bleek niet het geval. Integendeel zelfs. Ik herinner me een interview waarin ik André Bogaert van Vaka zo kritisch aanpakte dat dit mensen uit de vredesbeweging schokte. Maar als je een dossier door en door kent, helpt dat vaak om de juiste vragen te stellen.’’
Heeft u de media ten goede of ten kwade zien evolueren?
,,Ik herinner mij nog hoe radiojournalisten aan eerste minister Gaston Eyskens vroegen of ze alstublieft een vraag mochten stellen. Dat is gelukkig veranderd. De kritische journalistiek kwam tot stand in de jaren dat ik bij de omroep was. Die kritische reflex tegenover de macht is gebleven en dat is een goede zaak.In onze tijd begonnen wij ook journaals te maken die aangenaam waren om naar te luisteren, met het nieuws dat de mensen het meest interesseert voorop, met ooggetuigenverslagen en dergelijke. Dat heel droge, waarbij geen woord te veel werd gezegd, ging er wat af.’’
Een tendens die ertoe leidde dat een tv-nieuws nu veertig minuten lang met bijzonder irrelevante dingen wordt gevuld…
,,Bij de televisie zette die trend inderdaad nog sterker door, waardoor men afgleed naar ‘infotainment’. Daarom houd ik meer van radioberichtgeving die toch bondiger blijft. Nieuwe technieken kunnen soelaas bieden. Met digitale televisie selecteer je de items die je interesseren. En wie het brede nieuws te langdradig vindt, kan op het internet met zijn vele e-zines meer gespecialiseerde informatie bieden. Het internet is voor het verenigingsleven een zegen. Het is de kracht van de andersglobalisten, maar ook van een vereniging als Groen!Plus.’’
Is de keerzijde van de medaille niet dat de versnippering en de vereenzaming nog toenemen?
,,In het begin van de televisie gingen mensen bij de buren naar tv kijken. Iedereen volgde hetzelfde programma, dat onderwerp van gesprek was. Nu zit ieder almaar meer voor zijn eigen scherm. Daarom is een ontwikkeld middenveld nodig om mogelijke vereenzaming tegen te gaan. Maar digitalisering en vereenzaming hoeven geen synoniem te zijn. Kijk maar naar het enorme succes van internetcursussen voor senioren bijvoorbeeld. Het is belangrijk bij die generatie het digi-analfabetisme tegen te gaan.’’
Domineert de ‘waan van de dag’ niet almaar meer het gewone nieuws?
,,Tijdens mijn acute ziekteperiode heb ik een nieuwsvasten onderhouden. Ik las alleen een aantal bewust uitgekozen magazines zoals Le monde diplomatique of het kritische e-zine over buitenlandse politiek Uitpers. Dat was leerrijk: je neemt afstand van de waan van de dag en achteraf merk je dat je eigenlijk niets hebt gemist. Met de seniorenbeweging van Groen hou ik me sowieso minder met dagjespolitiek bezig en werken we meer aan projecten op langere termijn. Men zegt wel dat de tijd van de grote verhalen voorbij zou zijn, maar ik mis een diepgravend ideologisch debat over waar het naar toe moet.’’
Hoe beoordeelt u de huidige politieke verslaggeving? Legt die voldoende uit waar politici echt mee bezig zijn?
,,De verantwoordelijkheid daar is dubbel. Parlementairen moeten ernaar streven om met een breder publiek te communiceren. Zelf heb ik ondervonden dat het niet evident is daar tijd voor te maken, zeker niet in een kleine fractie. Je moet van de ene vergadering naar de andere commissie. Af en toe maken radio en televisie werk van een blik achter de schermen. Ik erger mij wel aan populistische commentaren of beelden die focussen op hoe weinig volk er zit. Terwijl op dat zelfde ogenblik vaak commissies aan de gang zijn waar de verkozenen hun werk ernstig trachten te doen.’’
De media gelden als de ‘vierde macht’. Overroepen? ,
,Bij ons kennen we gelukkig nog geen Berlusconi-toestanden. In Italië zag je wat er kan gebeuren als iemand die de media controleert ook politieke macht begint op te bouwen. Gelukkig lopen er bij ons nog geen media-eigenaars rond met dergelijke ambities. In de praktijk beschikken de redacties toch over een serieuze redactionele onafhankelijkheid tegenover de eigenaars van de productiemiddelen.’’
Staat de vertrouwelijke omgang tussen Wetstraat-journalisten en politici neutrale verslaggeving niet in de weg? ,
,Het is nu eenmaal de taak van journalisten aan primeurs te komen. Aan de andere kant is het ook niet abnormaal dat politici van de media en hun contacten met journalisten gebruik maken om hun agenda uit te voeren. Dat is een spel van geven en nemen. Corrupt wordt het pas als daar externe beloningen aan worden gekoppeld. In mijn ervaring is dat niet het geval. De journalist moet in ieder geval zijn kritische zin laten spelen. Ik merk wel dat het checken van de bronnen is afgenomen onder de toenemende werkdruk en sensatiezucht. Daardoor worden er meer flaters begaan. Men loopt gemakkelijker in bepaalde spelletjes die politici opzetten om concurrenten onderuit te halen.’’
Had u meer macht of invloed als politicus dan als journalist?
,,Het spel tussen media en politiek is een samenspel. Maar de macht van een journalist is zeker niet absoluut. Ik had ongetwijfeld meer invloed als politicus. Ik ben nog altijd blij dat dankzij mijn wetsvoorstel – het enige dat het ooit tot wet schopte – tienduizenden een fiscaal vrijgestelde fietsvergoeding krijgen. Dat heeft zeker het aantal afgelegde fietskilometers enorm de hoogte ingejaagd. Zoiets kun je niet realiseren vanuit de journalistiek.’’
Was uw overstap naar de politiek achteraf gezien een goede beslissing? ,,
Absoluut. Ik heb daar nooit spijt van gehad. Feit is dat het milieubewustzijn enorm is toegenomen. Van de eerste rapporten van de Club van Rome begin jaren zeventig tot vandaag is er veel veranderd. Het feit dat iedere partij nu een uitgebouwd milieuhoofdstuk heeft, betekent iets. In die ontelbare debatten kun je toch een overtuiging overbrengen. Voor mij blijft het belangrijkste dat we de grenzen van ons ecosysteem leren respecteren, teneinde het menselijke leven op onze planeet mogelijk te houden.’’
U begon als idealist en u bent dat nog altijd. Vindt u dat de wereld er sinds de jaren zestig tot nu op vooruitgaat?
,,We moeten vaststellen dat de kloof tussen Noord en Zuid ondanks alle mogelijke plannen van de Verenigde Naties en de Wereldbank nog groter is geworden. Ook inzake de ecologische uitbuiting van de planeet is het roer nog niet omgegooid. Sociaal en ecologisch zijn we er niet op vooruitgegaan. Hier en daar zijn er positieve tekenen. Zo zorgt het verbod op drijfgassen in spuitbussen ervoor dat het gat in de ozonlaag verkleint. Maar de Kyoto-norm om de opwarming van de aarde tegen te gaan, die volgens wetenschappers nog veel te beperkt is, wordt niet gehaald. De gevolgen van de opwarming van de aarde dreigen groot te zijn. De eerste ecologische vluchtelingen bestaan nu al. In eilanden in de Stille Zuidzee zijn er boeren die hun akkers niet meer kunnen bewerken omdat het zeewater hun akkers brak maakt.’’
Stemt u dat bitter?
,,De mens is een prachtig creatuur. Er moeten veel extra-inspanningen gebeuren om te beletten dat de mensheid haar eigen graf graaft. Daarom is het ijveren voor duurzaamheid zo belangrijk. Ik denk dat de mens ook meer aandacht moet geven aan spiritualiteit. Die moet hand in hand gaan met ecologie om de planeet voor ons nageslacht te redden. Persoonlijk zie ik dat alvast veel ouderen ecologisch bewuster leven en spaarzaam met de dingen omgaan. Dat stemt me alvast hoopvol.’’ Jan De Volder in het christelijk opinieblad Tertio, 16-08-2006 http://www.tertio.be/

Drie generaties groenen

,,Wij hebben een eigen belangrijke, historische opdracht” Hugo Van Dienderen (62), voorzitter Groen!Plus ,,Wij zijn de enige partij die wijst op de grenzen van de economische logica” Vera Dua (53), voorzitter Groen!,,Het is niet omdat je een klap krijgt, dat je je overtuiging moet verliezen”Meyrem Almaci (29), voorzitter Jonggroen!
Oppositiepartij Groen! lijkt sinds de nederlaag van 2003 wat in de vergeethoek te zijn verzeild. Buiten sporadische tussenkomsten van voorzitter Vera Dua en kopstuk Mieke Vogels hoort de kiezer weinig van de partij. Schijn bedriegt echter, want diep in de dorpen en lokale verenigingen sterken Dua en co hun netwerken aan. Drie generaties groenen ronselen volop stemmen om volgend jaar opnieuw de strijd aan te gaan. Op 15 november 2003 koos het congres van Agalev voor een nieuwe aanpak en een nieuwe naam. Groen! was geboren: een herstart van het groene politieke project voor de 21ste eeuw als een groenprogressieve partij, zoals ze het zelf noemden. Maar één ding waren de groenen uit het oog verloren. Géén vertegenwoordiger in het federaal parlement hebben, is een ernstige handicap. Ze krijgen nauwelijks het woord, komen nauwelijks aan bod. Dus richten de drie voorzitters hun pleidooien opnieuw rechtstreeks tot de kiezers. Dit weekend organiseren de jonge en oudere groenen samen een colloquium over globalisering.
Geen generatiekloof bij jullie?
Meyrem Almaci (Jonggroen!): ,,Eigenlijk niet. We merkten dat niet al onze vragen over globalisering politiek beantwoord worden. Daar hebben wij de ouderen vrij snel in gevonden.''
Hugo Van Dienderen (Groen!Plus): ,,Voor de jongeren is dit een heel belangrijk thema. Zij lopen immers nog een tijdje op deze wereldbol rond. Maar ook wij zitten er mee in onze maag: voor de kleinkinderen, maar ook een beetje uit schuldgevoel. Heel wat dingen in deze maatschappij zijn tenslotte al misgegaan tijdens ons leven. In de jaren '80 was de groei van het bbp onze heilige koe.''
Meyrem: ,,Als jongeren hebben we misschien wat radicalere uitgangspunten en een fris enthousiasme, maar we vinden elkaar toch. Je zou er trouwens van schrikken hoeveel radicalisme en dynamisme er bij de groene senioren zit.''
Vera Dua (Groen!): ,,Ik moet ze zelfs soms temperen. (lacht) Dat beide groepen gezamenlijk aan een project rond globalisering werken, is vrij uniek. Eigenlijk slagen wij er als partij in wat Verhofstadt met zijn Generatiepact niet kan. Hij zet generaties tegen elkaar op, in plaats van ze te doen samenwerken. Bij de laatste verkiezingen in 2004 scoorden we erg goed bij jonge senioren én bij jongeren. Voor beiden is het belangrijk dat ze ergens aansluiting kunnen vinden.''
Ware levenskwaliteit
Kiest u daarom met Groen! niet voor één links progressief front met SP.A?
Vera: ,,In 2004 hebben de kiezers ons het signaal gegeven dat zij een groene nationale partij wilden behouden. Ik ben ervan overtuigd dat het ontzettend belangrijk is om een onafhankelijke groene partij te hebben, net zoals in alle andere Europese landen. Trouwens, waarom zouden we progressieve mensen niet de mogelijkheid geven om te kiezen? Wie een beetje rechts is, heeft de keuze tussen tal van partijen. Maar de progressieven zouden zich in één partij moeten nestelen? Neen, daar geloof ik niet in. Kijk maar naar Duitsland: de drie linkse partijen hebben héél goed gescoord, precies door het feit dat ze met z'n drieën waren.''
Hugo: ,,Voor ons colloquium hebben we de programma's van de andere partijen over globalisering nagekeken. Het is duidelijk dat wij veel nauwer aansluiten bij de andersglobalistische beweging dan de anderen. Ons voortbestaan is dus erg belangrijk. Wij hebben een eigen belangrijke, historische opdracht.''
Meyrem: ,,Wij alleen staan voor ware levenskwaliteit. Als jongeren concentreren we ons eerder op de slopende loopbanen met verdoken overuren en stress; voor ouderen is gezondheidszorg en ontspanning belangrijk. Maar we stellen ons allemaal samen de vraag: hoe kan iemand die een ethisch bewust leven wil leiden, zich staande houden in deze ziekmakende, economische omgeving? Zowel jongeren als ouderen worden nog altijd als uitzonderingscategorieën behandeld. Het Generatiepact is daar een sprekend bewijs van.''
Toch heeft Groen! al enkele rake klappen gehad.
Hugo: ,,De liberalen hebben ons bevrijd van het ancien régime, de socialisten hebben - met vallen en opstaan - voor de arbeiders gestreden. Wij moeten ervoor zorgen dat we stoppen met de overbelasting van onze planeet. Oók met vallen en opstaan.''
Meyrem: ,,Het is natuurlijk pijnlijk als je merkt dat je boodschap niet overkomt. Toch vind ik daar ook een motivatie in: het is niet omdat je een klap krijgt, dat je je overtuiging moet verliezen. We willen een aantal dingen veranderen aan de wereld, ook al klinkt dat heel hoogdravend. Ik besef dat ik nog veel op café zal moeten gaan om mensen te overtuigen.'' (lacht)
Vera: ,,Wij zijn de enige partij die er op wijst dat er grenzen zijn aan de economische logica. Dat is niet altijd gemakkelijk en inderdaad zeker niet populair.''
Worden jullie het nooit beu om het kneusje van dienst te zijn?
Vera: ,,Ik voel me beslist geen kneusje. Twintig jaar geleden waren we de eerste partij die voor windmolens pleitte. We werden gewoon weggelachen: de windfietsers noemden ze ons. Vandaag is de windmolenindustrie een volwaardige industrie geworden. Dat bewijst dat we een rol te spelen hebben.''
De macht van de politiek
Wat is eigenlijk het grootste verschil tussen Agalev en Groen?
Hugo: ,,Agalev was een beweging die mensen aanspoorde om anders te gaan leven. Maar we beseften al snel dat er veel meer mogelijkheden waren in de politiek. Als parlementslid heb ik er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat de vergoedingen voor werknemers die met de fiets naar het werk komen, fiscaal aftrekbaar werden. De politiek heeft een enorme macht: daar hebben we ons op toegespitst.''
Vera: ,,Velen van ons komen uit actiegroepen, maar dat was gewoon niet genoeg. Nu proberen we ons verhaal eigentijdser te vertalen. De basis is echter altijd dezelfde gebleven.''
Nochtans lijkt het alsof Groen! haar strijdlust verloren heeft...
Hugo: ,,Helemaal niet. Nu de partij het (financieel) wat moeilijk heeft, staan honderden vrijwilligers klaar om het secretariaat open te houden en andere praktische zaken te regelen. De jonge ouderen van vandaag zijn eigenlijk groener dan ze zelf vaak denken. We ronselen niet alleen nieuwe leden, we doen ook aan 'recyclage' van oudere leden die al heel lang meegaan en nu een nieuwe uitdaging vinden. Er wordt meer en meer gezocht naar alternatieven. Geef ons tijd, we komen wel terug.''
Vera: ,,We zitten natuurlijk in een aparte situatie. We hebben geen vertegenwoordiger in het federaal parlement en komen dus vaak niet aan bod in het debat. Soms moeten we naar andere middelen grijpen om de aandacht te trekken: advertenties in de krant, lokale acties... We proberen onze lokale netwerken opnieuw te versterken en werken eigenlijk nog harder dan daarvoor. Hetzelfde werk moet nu door veel minder mensen verzet worden. Maar we stevenen met volle kracht vooruit op de verkiezingen van 2006 en 2007 af. Opnieuw een stem hebben in het federaal parlement, daar gaan we voor.''
Groen!Plus en Jong Groen! organiseren ,,Een andere wereld is nodig en mogelijk! Colloquium rond globalisering. Campus Letteren en Wijsbegeerte, auditorium C, Blandijnberg 2, 9000 Gent.
Helena WILMETHet Nieuwsblad19-11-2005 © Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV

23:05 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bob De Groof over Hugo en Groen!Plus

Ze pakte er niet echt mee uit, maar in een laatste poging om bij te blijven had Agalev zich nog herdoopt tot Anders Gaan Leven, Werken en Vrijen. Maar zelf die frivole toets heeft de partij geen baat bijgebracht. U weet het: haar kiezers gingen niet alleen anders leven, werken en ook vrijen, maar vooral anders kiezen. Ze volgden als kinderen de rattenvanger van Hasselt en het deuntje dat die floot heette Anciaux. Achteraan, strompelend als een vroegtijdig oudje, struikelde Agalev over de kiesdrempel en ging languit.
Wat volgde – u herinnert het zich - was de perfecte illustratie van het politieke adagium: geen schoner vermaak dan leedvermaak. Een beetje ach en wee. Maar voor de rest: zie ze daar staan in hun blote vaan met hun wollen sokken aan.Dik twintig jaar hadden ze meegedraaid. Op een novemberdag in 81 waren ze naar het parlement komen fietsen onder de juichende slogan: de utopisten van vandaag zijn de realisten van morgen. En zo is het geschied: Agalev’ers werden vandaag realisten. Voor een weidse, jeukende utopie moest je ergens anders zijn. U weet hoe het de profetes Cassandra is vergaan: ze werd vermoord.
Ach, die utopie. Waar het allemaal mee begon. Dat eerste groene hout. Groene fietsers en fietselingen. En de ritualen van Pater Versteylen. Wie jong was, dacht groen. Ik weet er alles van, want ik zat er bovenop. Ik zat toen in de redactie van een pluralistisch – het woord klonk toen ovenvers- een pluralistisch jongerentijdschrift. Begin zeventig. Dat tijdschrift noemde zichzelf met enig aplomb ‘Vandaag’, maar we bedoelden eigenlijk ‘Morgen en nog ver daarna’. In die redactie zaten toen enkele toekomstige ministers, maar dat wisten we nog niet. En een van de mederedacteuren was Hugo Van Dienderen. Dat was een serieuze. Ik bedoel: Sauvy was niet lang daarvoor met de term ‘derde wereld’ gekomen. Dat vonden wij van de redactie wel fraai klinken. Beetje blits. Wij de eerste, ginds de‘derde wereld’. Maar niet voor Hugo. Alsof die toen al voelde dat er een vierde wereld op komst was. En een vijfde. En het toen pas verschenen en huiveringwekkend ‘ rapport van de club van Rome’. Dat vonden wij wel jazzy. Beetje zwoel, beetje Fellini: de ‘club van Rome’. Daar schreven we luchtige stukjes over.
Maar niet Hugo. Die voelde toen al de kilte van Kyoto. Hugo was eigenlijk toen al de realist. En dat is ie, nu 35 jaar later duidelijk gebleven.Want wat haalt Hugo Van Dienderen nu in zijn hoofd? Hij gaat beginnen met een seniorenwerking bij Agalev. Agalev-senioren? Dat is vloeken in de kerk. Of beter, kappen in het bos. Agalev-senioren, dat is ongeveer even gek als CD&V-jongeren of VLD-werkeloze werkelozen!Maar niet voor Hugo.
Die heeft goed gezien.Vooreerst die naam: groen plus. Een versleten reclameslogan zou je denken. Niks geen doortimmert acroniem zoals CD&V of SPA. Gewoon: Groen!Plus. Maar wel bedoeld voor een generatie die indertijd voor het eerste Planta Plus uit het rek haalde, en Dash extra en Dixan met afgeremd schuim. Dit is de taal van de huidige zestigers!
En wie wordt er nou lid van Groen!Plus?Laat ik u tot slot vertellen wat me deze week overkwam. Ik moest ’s ochtends vroeg diep in de Kempen zijn. Ik reed door fraaie dorpen als Retie en Mol en overal zag ik honderden kinderen met de fiets op weg naar school. Heelder klissen, gezellig kakelend op het fietspad of breed waaierend over de weg. Maak ons wat. En geen een, geen een droeg een fietshelm.
’s Middags rond drie uur reed ik terug. En kijk, overal pelotonnetjes senioren, zestigers op gloednieuwe fietsen. Stevig trappend. Netjes op een rijtje. Met voor- en achteraan eentje met een helrood veiligheidsjakje aan. Ze zagen er allemaal pront uit. Ze waren duidelijk anders gaan leven dan hun allang gestorven va en moe. Ze waren ook duidelijk anders gaan werken dan hun kromgegroeide va en moe. En zo te zien aan hun spannende fietsbroeken en hun kleurige strakke truitjes hadden ze allemaal nog best zin in een potje anders vrijen. En allemaal, allemaal netjes de fietshelm op.Kijk, moet Hugo Van Dienderen gedacht hebben, daar rijden mijn nieuwe groene fietsers.
De toestand is hopeloos maar niet ernstig (Radio 1)12/10/2003 na het nieuws van 18u

Biologische voeding en kankerpreventie

“Onze Vlaamse bioboeren moeten meer bioproducten produceren”
Toen Hugo Van Dienderen prostaatkanker kreeg, groef hij zich onder in boeken en studiemateriaal en werkte hij voor zichzelf een gezondheidsprogramma uit. Daarin speelt biologische voeding een belangrijke rol. Vandaag geeft hij voordrachten over gezond ouder worden en brengt hij de ecologische levenswijze meer dan ooit in de praktijk.
Hugo Van Dienderen is net terug van een wandelvakantie in de Franse Alpen als we hem treffen in zijn eco-appartement aan de Antwerpse kaaien. In juni kon je dit appartement bezoeken tijdens de groene zomer van Velt en Vibe, het Vlaams instituut voor bio-ecologisch bouwen en wonen. Ecologische ingrepen zijn de dubbele beglazing met isolerend gas, zonneboiler, regenwater, ... maar de keuze voor katoenen gordijnen zonder pesticiden en formaldehyden, die de lucht binnenshuis vervuilen, toont aan dat ook gezondheid bij de inrichting een belangrijk criterium was. In oktober kun je er nog langs tijdens de energiemaand van Bond Beter Leefmilieu, maar wij konden niet wachten om Hugo en zijn vrouw in hun ecologische biotoop te gaan opzoeken.
Biologische bondgenoten
Vanwaar de idee om met ‘Gezonde Senioren’ groepen oudere mensen toe te spreken?
“Gezond ouder worden werd een thema toen ik drie en een half jaar geleden hoorde dat ik prostaatkanker had. Terwijl ik me voorbereidde op een drastische ingreep, raadde een tweede uroloog me aan om af te wachten “als ik het psychologisch aankon”. Pas als de tumormarker voor prostaatkanker (de PSA) binnen een periode van zes maanden zou verdubbelen, zou hij onderzoeken of een operatie nodig was. Intussen informeerde ik me via boeken, het internet en allerhande cursussen. Op basis daarvan werkte ik een gezondheidsprogramma uit. Drie kernwoorden kwamen steeds terug: voeding, beweging, stressbestrijding via ontspanning. Door mijn studiewerk kwam ik ook in contact met ecologische gerontologen. Die stellen dat veel verouderingsproblemen door het milieu zijn veroorzaakt, doordat we van kinds af via lucht en voeding heel wat vuiligheid binnenkrijgen die we onvoldoende kunnen kwijt geraken. Hoe meer vuilvracht, hoe meer ons natuurlijk afweersysteem ondergraven wordt en hoe meer vatbaar we zijn voor allerlei aandoeningen. Daarmee wordt geen rekening gehouden bij de voedingsnormen. Een gezond individu tussen 20 en 40 is daarvoor de maatstaf. Niet een kind dat zijn immuniteit moet opbouwen of een oudere van wie de immuniteit al ondergraven is (Ook de Gentse toxicoloog en voorzitter van het steunpunt Milieu en Gezondheid Dr. Nicolas Van Larebeke hamert daar op, nvdr).
Andere goede bondgenoten voor de biologische landbouw zijn de orthomoleculaire artsen. Naar de grondlegger van de geneeskunde, de oude Griek Hippocrates benadrukken zij het belang van de voeding. “Voeding is je beste medicijn” is de stelregel. Een van de principes die ze voorstellen is een absolute keuze voor biologische producten. Zo krijg je veel minder overschotten van pesticiden of antibiotica binnen die schadelijk zijn voor ons gestel.
Het goede is dat mijn PSA-waarden – die een aanwijzing zijn of er nieuwe kankercellen bijkomen – op hetzelfde niveau blijven. Mijn uroloog vindt dat een gunstig teken. Zelfs hij denkt dat dit mede een positief gevolg is van mijn globale andere levenswijze en in het bijzonder van mijn alternatieve voeding. Dankzij de biologische landbouw heb ik nog geen operatie moeten ondergaan(lacht). Al kun je dat natuurlijk niet strikt wetenschappelijk bewijzen.”
Vier gezondheidssleutels
Wat is de precieze opzet van je voordrachten?“Na enkele kranteninterviews kreeg ik heel wat vragen over mijn ervaring. Het leek me een goed idee om die adviezen te bundelen en ze systematisch aan te bieden. Ik behandel vier gezondheidssleutels. Voeding is er een van. Binnen de voeding heb je de vier aandachtspunten van het orthomoleculaire preventiedieet: biologisch, vegetarisch, mediterraans en Japans. Olijfolie uit de mediterraanse landen, soja uit Japan, ... wat goed is om de verdere ontwikkeling van kanker te voorkomen is blijkbaar ook goed ter preventie van aandoeningen van hart en bloedvaten, Alzheimer en allerlei verouderingsaandoeningen. Als je daarop let, word je gezonder en krijg je een betere levenskwaliteit. Elk individu is anders natuurlijk. Het komt erop aan dat je je eigen lichaam leert kennen.Biologische landbouw waarborgt de gezondheid van de huidige en toekomstige generaties. Voor ouderwordende mensen is het bijvoorbeeld erg belangrijk dat ze voldoende antioxidanten binnenkrijgen om het proces van de vrije radicalen (agressieve stoffen in het lichaam, nvdr) tegen te gaan. Dokters nemen algemeen aan dat die allerlei verouderingsverschijnselen zoals kanker voorkomen.
Blijkt dat er in bioproducten veel meer antioxidanten zitten. In wortelen bijvoorbeeld en in broccoli. Het is de logica zelf om dan voor biovoeding te kiezen. Pas als die tekort schiet, kies je voor voedingssupplementen. Vooral wie ziek is, krijgt onvoldoende stoffen via de voeding binnen om preventief en therapeutisch te werken.”
Speelde biologische voeding vooraf al zo’n grote rol?“
Ja maar minder systematisch. Als het makkelijk was. Datzelfde geldt voor beweging en stressbestrijding. Hoewel ik vroeger ook al yoga volgde, schoof ik in mijn parlementaire periode een yogales met plezier opzij om een interpellatie voor te bereiden. Ik zorg nu beter voor mezelf. Op pensioenleeftijd heb je daar natuurlijk wat meer mogelijkheden voor. Ik zorg ook meer voor anderen, voor mijn moeder en mijn kleinkinderen. Dat geeft een goed gevoel.”
Je sprak over vier gezondheidssleutels: voeding, beweging, stress en ...?
“Mijn politieke actie bij Groen! Om te werken aan een betere gezondheid via een gezonder milieu moet ook aan milieuvoorwaarden worden voldaan waar je als individu niet over kunt beslissen. In mijn vorige huis gebruikten we bijvoorbeeld vaak producten met white spirit, zonder te weten dat dat ontzettend schadelijk is voor het centrale zenuwstelsel. Dat leer je gaandeweg. Anderzijds kan het beleid slechte producten uit de markt halen om te voorkomen dat mensen onbewust fouten maken. Dat moet je op een politieke manier aanpakken. Verbod is het beste middel. Een strenge reglementering voor scheikundige producten is erg belangrijk. Kijk maar naar de problemen met DDT. Nog altijd vind je die schadelijke stoffen terug in moedermelk en in pinguïns in de Zuidzee. De industrie zou alleen producten mogen gebruiken die voldoende wetenschappelijk bewijzen dat ze veilig zijn. We moeten niet wachten tot mensen dood gaan of ziek worden. Zo’n strenge reglementering komt trouwens indirect ten goede aan de biolandbouw.”
Vette vis
Je legt het verband tussen gezondheid en milieu om voor bio te kiezen. Maar voor veel mensen is die combinatie niet vanzelfsprekend.“
Eigenlijk wel, maar op een indirecte manier. Andere vormen van landbouw vervuilen het milieu, het grondwater, ... en dat krijg je toch weer via de voedingsketen binnen. Voor de omega 3-vetzuren kreeg ik de raad om vette vis te eten. Ik heb dat advies zorgvuldig ter harte genomen en stortte me op de zalm, haring, makreel en paling. Bij een volgend bloedonderzoek bleek dat ik te veel kwik en arsenicum in mijn bloed had. Door de vervuiling uiteraard. Zo’n vaststelling stimuleert je om je ook uit gezondheidsredenen voor een beter milieu in te zetten.”
Overtuigt jouw levenswijze ook mensen in je onmiddellijke omgeving?“
Ze horen mij dat af en toe graag uitleggen, stel ik vast (lacht). Maar ik merk alleszins dat mijn getuigenis mensen aanspreekt.”
Krijg je ook tegenreacties?“
De kostprijs is een klassieke tegenwerping. Dat is voor mij een aanknopingspunt om kritiek te leveren op de manier waarop de kostprijs bepaald wordt. Bij het ene product worden elementen van de kostprijs doorgerekend aan de gemeenschap en bij het andere niet. De gemeenschap moet honderden miljarden ophoesten om het water te zuiveren dat gangbare landbouw met kunstmest en pesticiden vervuilt. Die kosten zijn niet opgenomen in het gangbare product. Bovendien bewijst de aantasting van de zee en de vissen dat die zuivering nog niet oké is. Je kunt daar twee dingen tegen doen: de externe kosten van de gangbare producten doorrekenen of via de BTW-fiscaliteit de kost van de bioproducten verlagen, wat een belangrijk punt is van Groen!
Anderzijds moet je de prijs niet overroepen. Oplossing is dat je volgens het ecologisch principe rekening houdt met producten van het seizoen en dat onze Vlaamse bioboeren meer bioproducten produceren.”
Catering
Dat klopt. De chef-kok van Ethias heeft uitgerekend dat je door de kwaliteit van biogroenten en –vlees uiteindelijk niet duurder uitkomt.
“We hebben met de senioren van Groen! de Sterrenwijzer bezocht, een rusthuis in Olen. De directie heeft er voor hun oudere mensen radicaal gekozen voor bioproducten. Omwille van de gezondheidseffecten. In de Sterrenwijzer heeft de directie afspraken gemaakt met boeren waardoor ze een interessante prijs heeft vastgelegd zowel voor producent als voor consument. Ze houden ook rekening met het seizoensaanbod. De gemiddelde meerprijs komt daardoor slechts op een halve euro per dag per persoon. Die redenering volgen mensen wel tijdens de voordracht.
Meer discussie volgt bij het politieke aspect. Kunnen we de klok nog wel terugdraaien? Ik ben optimistisch, dankzij het enorme recuperatievermogen van de natuur. In de enorm vervuilde, vroegere petroleumhaven van Antwerpen, tussen het Kiel en Hoboken, zie je nu al een rijkdom van vogels en vegetatie. Het is me niet bekend of de vogels al op kanker zijn onderzocht – het zou me niet verwonderen mochten ze het hebben. Maar ze beginnen toch terug te leven. Dat stuk vervuilde natuur heeft de natuur weer heroverd. Het Scheldewater is weer proper aan het worden, er komen zelfs terug zeehonden in de Schelde voor. Heel hoog in de voedingsketen. Dat zoiets gebeurt na enkele decennia van maatregelen op het afvalwater van industrie en consument is hoopgevend.”
Ecologische vluchtelingen
Sommige mensen vinden dat net een argument voor het tegenovergestelde. De natuur is sterk genoeg, dus doe maar op.
“Daar plaats ik het voorzichtigheidsprincipe tegenover. Kijk naar onze ervaring met kernenergie. We weten na vijftig jaar nog niet wat we met het afval moeten doen. Zelfs onze achterachterkleinkinderen zullen nog vele duizenden jaren moeten oppassen dat het niet in het milieu terechtkomt. Het verregaande fenomeen van de klimaatverandering is nog zoiets. Het klimaat is sinds het ontstaan van onze planeet steeds geëvolueerd. Maar altijd erg traag. En als het al eens snel ging, had dat dramatische gevolgen voor de biodiversiteit. Door de klimaatswijziging gaat de planeet misschien niet ten onder, maar ze kan wel zware klappen toebrengen aan heel wat soorten, met inbegrip van de mens. Dat heeft bovendien een ethisch luik: het zijn in de eerste plaats mensen van het Zuiden die eronder lijden: in Bangladesh zijn er nu al meer overstromingen en sommige eilanden dreigen gewoon te verdwijnen. Pijnlijk is dat precies deze mensen niet bijdragen aan de oorzaak. Zij zijn binnenkort wel de eerste ecologische vluchtelingen. Dat is ook een van de pijnpunten van de biologische landbouw: boeren in het Zuiden kunnen omwille van de kleinschaligheid geen biolabel dragen. Daarom heb ik sympathie voor de Oxfam Wereldwinkels die ook producenten steunen die het biolabel niet kunnen betalen.”
In sommige landen, zoals Denemarken, neemt de overheid de kosten op zich.
“Het zou erg ethisch en politiek verantwoord zijn als Europa de certificering op zich zou nemen. Intussen kunnen individuele lidstaten het Deense voorbeeld volgen. Ik ben er zeker van dat de kosten voor certificering een pak lager uitvallen dan die voor de waterzuivering. Het zou een grote stap voorwaarts zijn en de omschakelingsdrempel voor boeren verlagen. Ook de maatschappij zou er beter bij varen en gangbare producten zouden op die manier niet langer op een kunstmatige manier goedkoper worden gehouden.”
Orthomoleculaire geneeskunde?
Tweevoudig Nobel-prijswinnaar Linus Pauling (voor de chemie en voor de vrede) is de grondlegger van de orthomoleculaire geneeskunde. Het woord gaat terug op het Griekse woord voor goed, juist ‘orthos’ en op ‘moleculen’, de bouwstenen van ons lichaam. In de orthomoleculaire geneeskunde probeer je iemands lichaam te voorzien van een juiste en optimale hoeveelheid van alle natuurlijke stoffen. Dat wil zeggen dat er voldoende vitaminen en mineralen aanwezig moeten zijn en dat afvalstoffen, toxinen, etc afwezig moeten zijn. Een orthomoleculair arts schenkt in eerste instantie aandacht aan de voeding, welke voeding kies je en is de kwaliteit daarvan goed en juist? Maar ook de juiste bereiding is van belang, hoe het wordt gegeten en opgenomen. Meer info: http://lpi.oregonstate.edu

Interview met Hugo in Biovisie door Dominique Joos

Ecologisch leven aan de Schelde

Hugo Van Dienderen (62) en zijn echtgenote wonen al 6,5 jaar in een eco-flat aan de Schelde in Antwerpen. "We opteerden destijds voor zoveel mogelijk milieuvriendelijke materialen. Toch moesten we soms compromissen sluiten, want het appartement was al half afgewerkt toen we het kochten."
Velt (Vereniging voor Ecologische Leef- en Teeltwijze) organiseerde zondag een opendeur in 35 eco-tuinen en 7 eco-huizen in Vlaanderen. In hartje van Antwerpen zwaaide Hugo Van Dienderen, gewezen politiek secretaris van Agalev-Antwerpen en ex-volksvertegenwoordiger, de deuren van zijn appartement open. Hij koos bewust voor de stad. "Toen onze kinderen de deur uit waren en mijn vrouw geen les meer gaf ruilden we Brasschaat voor de Scheldestad. Hier heb je het voordeel dat veel bestemmingen korter worden. Je kan ze bereiken met de fiets of het openbaar vervoer. De milieuwinst die je doet door in een buitengebied ecologische materialen te gebruiken, wordt tenietgedaan door het verbruik aan brandstof voor de soms verre verplaatsingen met je wagen."
"In samenspraak met Frank Vissers, een Brasschaats architect die gespecialiseerd is in vernieuwbouw en open staat voor ecologische technieken, kozen we voor een zonering van de ruimte. Kamers waar een hoge temperatuur nodig is, zijn gescheiden van kamers waar een lagere temperatuur volstaat.
"Goed isoleren is belangrijk.
"Aan de bestaande wandisolatie kon weinig worden gedaan. Ik liet wel een aantal koudebruggen aan de ramen wegwerken en het bestaande dubbel glas vervangen door een superisolerend glas. Ook aan ventilatie is gedacht."
De centrale verwarming gebeurt op gas, een milieuvriendelijke energiebron. In het eco-appartement vind je naast gewone radiators ook vloer- en muurverwarming terug. Het hout van het meubilair en de parketvloer voldoet eveneens aan de gestelde ecologische normen.
Op het dakterras liet Van Dienderen een zonnepaneel plaatsen. Dat zorgt voor de helft van de warmte van het sanitair water. Daarnaast is er een regenwatertank voor gebruik in de wasmachine en in het toilet.
JVs06-06-2005Gazet van Antwerpen

Agalev-kamerlid op de bres voor zwakkeren

Groene fietser Van Dienderen bestrijdt koning autoBRUSSEL - Agalev-volksvertegenwoordiger Hugo Van Dienderen bezit een heus fietsenpark. Thuis in Brasschaat beschikt hij over een bakfiets - voor actievoeren en boodschappen - en een ligfiets, zo'n ding waar je vrijwel horizontaal op je rug mee fietst. Op zijn werk in Brussel, in het parlement, staat zijn werkfiets. De bak- en werkfiets kocht hij tweedehands. Maar de ligfiets vormt het neusje van de zalm, zegt hij trots in een gesprek met De Standaard.
Het groene parlementslid, een bescheiden en ietwat schuchter man, heeft sinds 1988 zitting in de kamer van volksvertegenwoordigers. Hij is getrouwd, vader van drie kinderen, opgeleid in de klassieke filologie en gaf ooit les. Vanuit de BRTN-radionieuwsdienst stapte hij over naar de politiek. Al acht jaar voert hij er een kruistocht voor minder autoverkeer en voor meer rechtvaardigheid op planetaire schaal. De eskimo-indianen van Canada, de boeren op eilanden in de Stille Zuidzee, de vissers van Afrika kunnen op zijn steun en inzet rekenen. Tot aan de jongste parlementsverkiezingen stond op zijn politiek palet ook de zorg voor de openbare omroep. De bevoegdheid over de BRTN ligt bij het Vlaams Parlement waarin Van Dienderen geen zitting meer heeft sinds de afschaffing van het dubbelmandaat. Je moet dossiers kunnen loslaten, zegt hij.
De groene jongen - hij is intussen 53 maar je geeft het hem niet echt aan - ontvangt ons in zijn kantoortje in het Paleis der Natie. Aan de muren hangt Agalev-propaganda naast de beeltenis van een indiaan en een kaart met het netwerk van de spoorwegen.
Leasing
Het gerinkel van de telefoon doet het gesprek, dat eigenlijk nog niet goed is aangevat, abrupt stoppen. ,,Hallo. Ja de meeste partijen doen mee. Leasingcontracten? Ja, dat moeten we misschien in de tekst zetten.'' Contracten van huurkoop? vragen we aan de volksvertegenwoordiger. Hij legt uit dat het gaat om een wetsvoorstel over fiscaliteit bij de aankoop door de werkgever van fietsen voor het woon-werkverkeer. De werkgever kan de betrokken uitgaven fiscaal aftrekken, maar de werknemer wordt belast op een voordeel in natura. ,,Dat willen wij uit de wereld helpen om het gebruik van de fiets bij het woon-werkverkeer te stimuleren'', verklaart het Agalev-kamerlid. Tot voor enkele jaren bezat het gezin Van Dienderen twee auto's. Eén ervan deed het van de hand. Volgden er moeilijkheden? Niet echt, antwoordt de Agalev'er, hoewel de zoon het er duidelijk lastig mee had. De kinderen zijn nu het huis uit, maar gebruiken de overgebleven auto soms nog. Het gezin Van Dienderen doet aan carpooling. De volksvertegenwoordiger geeft toe dat hij bevoordeeld is voor zijn woon-werkverkeer. Vanuit Antwerpen bestaat er een heel regelmatige treinverbinding met Brussel. Het kamerlid kan in een Brussels hotel slapen of een taxi naar huis nemen als de zitting van zijn assemblee uitloopt. Het soms lange wachten op openbaar vervoer vult hij op met werken op zijn draagbare computer.
In de ondergrondse garage van het parlement heeft hij een fiets staan voor zijn verplaatsingen in Brussel. Aan de garagepoort waren aanpassingen nodig om het hem mogelijk te maken binnen en buiten te rijden. We gaan een kijkje nemen en het valt op dat de volksvertegenwoordiger ook hier het slot van zijn fiets gebruikt. Het is een gewoonte, antwoordt hij verontschuldigend op de opmerking.
Aerodynamisch
Tien fietsen van zijn gezin werden ontvreemd. ,,Ik reed met een lelijk exemplaar waar niemand interesse voor had. Maar mijn ligfiets - aerodynamisch, 21 versnellingen, het neusje van de zalm - laat ik achter in de garage van iemand die dicht bij het station woont. In Nederland hebben ze daar fietsenkluizen voor. Bij ons is daarvoor in niets voorzien.''
Van Dienderen duikt met zijn initiatieven in het parlement soms op als een hond in een kegelspel. De collega's volksvertegenwoordigers en de pers doen daar vaak meewarig over. Het autoverkeer explodeerde het voorbije decennium en het openbaar vervoer ging erop achteruit. Waar blijft Van Dienderen dan zijn energie halen om zijn strijd tegen, zoals hij het zelf zegt, koning auto te voeren? ,,Omdat het ... het moet. Het moet om de planeet weer leefbaar te maken en leefbaar door te geven aan de volgende generaties'', antwoordt het kamerlid. Hij haalt een studie aan - de goed gedocumenteerde groene doet dat voortdurend - die moet aantonen dat de auto lucht, water en bodem verontreinigt.
In 1995 ,,kaapte'' Van Dienderen meermaals een trein. Hij had een sleuteltje bemachtigd waardoor hij illegaal van de omroepinstallatie gebruik kon maken. Hij poogde de reizigers warm te maken voor zijn strijd voor het openbaar vervoer. ,,We verzamelden in een mum van tijd 120.000 handtekeningen ten voordele van het binnenlands treinverkeer, die we aan de premier overhandigden. De vakbonden, die wat dichter bij de NMBS-beslissingcentra staan, zeiden uitdrukkelijk dat de trein, zonder de actie, nog bekaaider uit het herstructureringsplan was gekomen. De kleine verschuivingen en de overtuiging van de mensen geven moed om door te gaan. De pleidooien voor meer wegen hoor ik niet meer'', verklaart Van Dienderen.
Voor hem komt het erop aan te wegen op het beleid. Hij geeft toe dat hij dat te weinig kan doen maar toch blijft hij hameren op hetzelfde thema en op de verantwoordelijkheid van het parlement. ,,Drie op vijf Vlamingen beschikken niet permanent over een auto. De mobiliteit van ouderen en kinderen nam af het voorbije decennium'', benadrukt hij. Hij vindt dat discussie in het parlement en actie op het terrein met elkaar verstrengeld zijn omdat er een maatschappelijk draagvlak moet ontstaan, wil je maatregelen door de assemblee krijgen.
Shell
Voor zijn internationaal gerichte initiatieven, in en buiten het parlement, ten gunste van zwakkeren, valt dat draagvlak nog moeilijker tot stand te brengen. ,,De leefstijl in het Noorden brengt de leefkansen in het Zuiden in het gedrang. Wij exporteren onze moeilijkheden naar mensen die er niets mee te maken hebben'', zegt Van Dienderen. Hij is niet weinig trots dat hij het de toplui van Shell moeilijk heeft gemaakt met zijn actie voor het Ogoni-volk in Nigeria naar aanleiding van de terechtstelling van Ken Saro-Wiwa.
Volgende maand ontvangt hij een delegatie van de Canadese eskimo-indianen. Navo-vliegtuigen voeren lage oefenvluchten uit over hun gebied en ontwrichten daarmee hun leven. Van Dienderen trekt zich het lot aan van boeren op de eilanden in de Stille Zuidzee. Zij worden milieuvluchtelingen omdat het broeikaseffect de zeespiegel doet stijgen, zegt hij. Het kamerlid ijvert voor strenge quota voor en afdoende controle op Europese vissers die in Afrikaanse wateren vissen. En de Afrikaanse vissers moeten hulp krijgen, benadrukt hij. ,,In al die dossiers ben ik een kleine schakel. Maar iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen op de plaats waar hij zit en doen wat hij kan.''
Boudewijn VANPETEGHEM 8 oktober 1996

21:53 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: fiets, derde wereld, auto, zuiden |  Facebook |