23-09-06

Agalev-kamerlid op de bres voor zwakkeren

Groene fietser Van Dienderen bestrijdt koning autoBRUSSEL - Agalev-volksvertegenwoordiger Hugo Van Dienderen bezit een heus fietsenpark. Thuis in Brasschaat beschikt hij over een bakfiets - voor actievoeren en boodschappen - en een ligfiets, zo'n ding waar je vrijwel horizontaal op je rug mee fietst. Op zijn werk in Brussel, in het parlement, staat zijn werkfiets. De bak- en werkfiets kocht hij tweedehands. Maar de ligfiets vormt het neusje van de zalm, zegt hij trots in een gesprek met De Standaard.
Het groene parlementslid, een bescheiden en ietwat schuchter man, heeft sinds 1988 zitting in de kamer van volksvertegenwoordigers. Hij is getrouwd, vader van drie kinderen, opgeleid in de klassieke filologie en gaf ooit les. Vanuit de BRTN-radionieuwsdienst stapte hij over naar de politiek. Al acht jaar voert hij er een kruistocht voor minder autoverkeer en voor meer rechtvaardigheid op planetaire schaal. De eskimo-indianen van Canada, de boeren op eilanden in de Stille Zuidzee, de vissers van Afrika kunnen op zijn steun en inzet rekenen. Tot aan de jongste parlementsverkiezingen stond op zijn politiek palet ook de zorg voor de openbare omroep. De bevoegdheid over de BRTN ligt bij het Vlaams Parlement waarin Van Dienderen geen zitting meer heeft sinds de afschaffing van het dubbelmandaat. Je moet dossiers kunnen loslaten, zegt hij.
De groene jongen - hij is intussen 53 maar je geeft het hem niet echt aan - ontvangt ons in zijn kantoortje in het Paleis der Natie. Aan de muren hangt Agalev-propaganda naast de beeltenis van een indiaan en een kaart met het netwerk van de spoorwegen.
Leasing
Het gerinkel van de telefoon doet het gesprek, dat eigenlijk nog niet goed is aangevat, abrupt stoppen. ,,Hallo. Ja de meeste partijen doen mee. Leasingcontracten? Ja, dat moeten we misschien in de tekst zetten.'' Contracten van huurkoop? vragen we aan de volksvertegenwoordiger. Hij legt uit dat het gaat om een wetsvoorstel over fiscaliteit bij de aankoop door de werkgever van fietsen voor het woon-werkverkeer. De werkgever kan de betrokken uitgaven fiscaal aftrekken, maar de werknemer wordt belast op een voordeel in natura. ,,Dat willen wij uit de wereld helpen om het gebruik van de fiets bij het woon-werkverkeer te stimuleren'', verklaart het Agalev-kamerlid. Tot voor enkele jaren bezat het gezin Van Dienderen twee auto's. Eén ervan deed het van de hand. Volgden er moeilijkheden? Niet echt, antwoordt de Agalev'er, hoewel de zoon het er duidelijk lastig mee had. De kinderen zijn nu het huis uit, maar gebruiken de overgebleven auto soms nog. Het gezin Van Dienderen doet aan carpooling. De volksvertegenwoordiger geeft toe dat hij bevoordeeld is voor zijn woon-werkverkeer. Vanuit Antwerpen bestaat er een heel regelmatige treinverbinding met Brussel. Het kamerlid kan in een Brussels hotel slapen of een taxi naar huis nemen als de zitting van zijn assemblee uitloopt. Het soms lange wachten op openbaar vervoer vult hij op met werken op zijn draagbare computer.
In de ondergrondse garage van het parlement heeft hij een fiets staan voor zijn verplaatsingen in Brussel. Aan de garagepoort waren aanpassingen nodig om het hem mogelijk te maken binnen en buiten te rijden. We gaan een kijkje nemen en het valt op dat de volksvertegenwoordiger ook hier het slot van zijn fiets gebruikt. Het is een gewoonte, antwoordt hij verontschuldigend op de opmerking.
Aerodynamisch
Tien fietsen van zijn gezin werden ontvreemd. ,,Ik reed met een lelijk exemplaar waar niemand interesse voor had. Maar mijn ligfiets - aerodynamisch, 21 versnellingen, het neusje van de zalm - laat ik achter in de garage van iemand die dicht bij het station woont. In Nederland hebben ze daar fietsenkluizen voor. Bij ons is daarvoor in niets voorzien.''
Van Dienderen duikt met zijn initiatieven in het parlement soms op als een hond in een kegelspel. De collega's volksvertegenwoordigers en de pers doen daar vaak meewarig over. Het autoverkeer explodeerde het voorbije decennium en het openbaar vervoer ging erop achteruit. Waar blijft Van Dienderen dan zijn energie halen om zijn strijd tegen, zoals hij het zelf zegt, koning auto te voeren? ,,Omdat het ... het moet. Het moet om de planeet weer leefbaar te maken en leefbaar door te geven aan de volgende generaties'', antwoordt het kamerlid. Hij haalt een studie aan - de goed gedocumenteerde groene doet dat voortdurend - die moet aantonen dat de auto lucht, water en bodem verontreinigt.
In 1995 ,,kaapte'' Van Dienderen meermaals een trein. Hij had een sleuteltje bemachtigd waardoor hij illegaal van de omroepinstallatie gebruik kon maken. Hij poogde de reizigers warm te maken voor zijn strijd voor het openbaar vervoer. ,,We verzamelden in een mum van tijd 120.000 handtekeningen ten voordele van het binnenlands treinverkeer, die we aan de premier overhandigden. De vakbonden, die wat dichter bij de NMBS-beslissingcentra staan, zeiden uitdrukkelijk dat de trein, zonder de actie, nog bekaaider uit het herstructureringsplan was gekomen. De kleine verschuivingen en de overtuiging van de mensen geven moed om door te gaan. De pleidooien voor meer wegen hoor ik niet meer'', verklaart Van Dienderen.
Voor hem komt het erop aan te wegen op het beleid. Hij geeft toe dat hij dat te weinig kan doen maar toch blijft hij hameren op hetzelfde thema en op de verantwoordelijkheid van het parlement. ,,Drie op vijf Vlamingen beschikken niet permanent over een auto. De mobiliteit van ouderen en kinderen nam af het voorbije decennium'', benadrukt hij. Hij vindt dat discussie in het parlement en actie op het terrein met elkaar verstrengeld zijn omdat er een maatschappelijk draagvlak moet ontstaan, wil je maatregelen door de assemblee krijgen.
Shell
Voor zijn internationaal gerichte initiatieven, in en buiten het parlement, ten gunste van zwakkeren, valt dat draagvlak nog moeilijker tot stand te brengen. ,,De leefstijl in het Noorden brengt de leefkansen in het Zuiden in het gedrang. Wij exporteren onze moeilijkheden naar mensen die er niets mee te maken hebben'', zegt Van Dienderen. Hij is niet weinig trots dat hij het de toplui van Shell moeilijk heeft gemaakt met zijn actie voor het Ogoni-volk in Nigeria naar aanleiding van de terechtstelling van Ken Saro-Wiwa.
Volgende maand ontvangt hij een delegatie van de Canadese eskimo-indianen. Navo-vliegtuigen voeren lage oefenvluchten uit over hun gebied en ontwrichten daarmee hun leven. Van Dienderen trekt zich het lot aan van boeren op de eilanden in de Stille Zuidzee. Zij worden milieuvluchtelingen omdat het broeikaseffect de zeespiegel doet stijgen, zegt hij. Het kamerlid ijvert voor strenge quota voor en afdoende controle op Europese vissers die in Afrikaanse wateren vissen. En de Afrikaanse vissers moeten hulp krijgen, benadrukt hij. ,,In al die dossiers ben ik een kleine schakel. Maar iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen op de plaats waar hij zit en doen wat hij kan.''
Boudewijn VANPETEGHEM 8 oktober 1996

21:53 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: fiets, derde wereld, auto, zuiden |  Facebook |

Commentaren

Bedankt voor de informatie;akkoordmet uw programma;ik mis wat cultuur in de dienstencentra.

Gepost door: Van Gheel christine | 03-10-06

Bedankt voor je suggestie. Dit is belangrijk. Maar in Dienstencentrum Valaar, Dichterstraat waar mijn moeder is, worden heel wat culturele initiatieven genomen die in de smaak vallen van de bewoners van de serviceflats en de bezoekers. Met de Antwerpse Groene Senioren hebben we goede contacten met de dienstencentra. We zullen dit bespreken.

Gepost door: Hugo van Dienderen | 05-10-06

leuk leuk verhaal

Gepost door: Rebecca | 09-10-06

De commentaren zijn gesloten.