23-09-06

Drie generaties groenen

,,Wij hebben een eigen belangrijke, historische opdracht” Hugo Van Dienderen (62), voorzitter Groen!Plus ,,Wij zijn de enige partij die wijst op de grenzen van de economische logica” Vera Dua (53), voorzitter Groen!,,Het is niet omdat je een klap krijgt, dat je je overtuiging moet verliezen”Meyrem Almaci (29), voorzitter Jonggroen!
Oppositiepartij Groen! lijkt sinds de nederlaag van 2003 wat in de vergeethoek te zijn verzeild. Buiten sporadische tussenkomsten van voorzitter Vera Dua en kopstuk Mieke Vogels hoort de kiezer weinig van de partij. Schijn bedriegt echter, want diep in de dorpen en lokale verenigingen sterken Dua en co hun netwerken aan. Drie generaties groenen ronselen volop stemmen om volgend jaar opnieuw de strijd aan te gaan. Op 15 november 2003 koos het congres van Agalev voor een nieuwe aanpak en een nieuwe naam. Groen! was geboren: een herstart van het groene politieke project voor de 21ste eeuw als een groenprogressieve partij, zoals ze het zelf noemden. Maar één ding waren de groenen uit het oog verloren. Géén vertegenwoordiger in het federaal parlement hebben, is een ernstige handicap. Ze krijgen nauwelijks het woord, komen nauwelijks aan bod. Dus richten de drie voorzitters hun pleidooien opnieuw rechtstreeks tot de kiezers. Dit weekend organiseren de jonge en oudere groenen samen een colloquium over globalisering.
Geen generatiekloof bij jullie?
Meyrem Almaci (Jonggroen!): ,,Eigenlijk niet. We merkten dat niet al onze vragen over globalisering politiek beantwoord worden. Daar hebben wij de ouderen vrij snel in gevonden.''
Hugo Van Dienderen (Groen!Plus): ,,Voor de jongeren is dit een heel belangrijk thema. Zij lopen immers nog een tijdje op deze wereldbol rond. Maar ook wij zitten er mee in onze maag: voor de kleinkinderen, maar ook een beetje uit schuldgevoel. Heel wat dingen in deze maatschappij zijn tenslotte al misgegaan tijdens ons leven. In de jaren '80 was de groei van het bbp onze heilige koe.''
Meyrem: ,,Als jongeren hebben we misschien wat radicalere uitgangspunten en een fris enthousiasme, maar we vinden elkaar toch. Je zou er trouwens van schrikken hoeveel radicalisme en dynamisme er bij de groene senioren zit.''
Vera Dua (Groen!): ,,Ik moet ze zelfs soms temperen. (lacht) Dat beide groepen gezamenlijk aan een project rond globalisering werken, is vrij uniek. Eigenlijk slagen wij er als partij in wat Verhofstadt met zijn Generatiepact niet kan. Hij zet generaties tegen elkaar op, in plaats van ze te doen samenwerken. Bij de laatste verkiezingen in 2004 scoorden we erg goed bij jonge senioren én bij jongeren. Voor beiden is het belangrijk dat ze ergens aansluiting kunnen vinden.''
Ware levenskwaliteit
Kiest u daarom met Groen! niet voor één links progressief front met SP.A?
Vera: ,,In 2004 hebben de kiezers ons het signaal gegeven dat zij een groene nationale partij wilden behouden. Ik ben ervan overtuigd dat het ontzettend belangrijk is om een onafhankelijke groene partij te hebben, net zoals in alle andere Europese landen. Trouwens, waarom zouden we progressieve mensen niet de mogelijkheid geven om te kiezen? Wie een beetje rechts is, heeft de keuze tussen tal van partijen. Maar de progressieven zouden zich in één partij moeten nestelen? Neen, daar geloof ik niet in. Kijk maar naar Duitsland: de drie linkse partijen hebben héél goed gescoord, precies door het feit dat ze met z'n drieën waren.''
Hugo: ,,Voor ons colloquium hebben we de programma's van de andere partijen over globalisering nagekeken. Het is duidelijk dat wij veel nauwer aansluiten bij de andersglobalistische beweging dan de anderen. Ons voortbestaan is dus erg belangrijk. Wij hebben een eigen belangrijke, historische opdracht.''
Meyrem: ,,Wij alleen staan voor ware levenskwaliteit. Als jongeren concentreren we ons eerder op de slopende loopbanen met verdoken overuren en stress; voor ouderen is gezondheidszorg en ontspanning belangrijk. Maar we stellen ons allemaal samen de vraag: hoe kan iemand die een ethisch bewust leven wil leiden, zich staande houden in deze ziekmakende, economische omgeving? Zowel jongeren als ouderen worden nog altijd als uitzonderingscategorieën behandeld. Het Generatiepact is daar een sprekend bewijs van.''
Toch heeft Groen! al enkele rake klappen gehad.
Hugo: ,,De liberalen hebben ons bevrijd van het ancien régime, de socialisten hebben - met vallen en opstaan - voor de arbeiders gestreden. Wij moeten ervoor zorgen dat we stoppen met de overbelasting van onze planeet. Oók met vallen en opstaan.''
Meyrem: ,,Het is natuurlijk pijnlijk als je merkt dat je boodschap niet overkomt. Toch vind ik daar ook een motivatie in: het is niet omdat je een klap krijgt, dat je je overtuiging moet verliezen. We willen een aantal dingen veranderen aan de wereld, ook al klinkt dat heel hoogdravend. Ik besef dat ik nog veel op café zal moeten gaan om mensen te overtuigen.'' (lacht)
Vera: ,,Wij zijn de enige partij die er op wijst dat er grenzen zijn aan de economische logica. Dat is niet altijd gemakkelijk en inderdaad zeker niet populair.''
Worden jullie het nooit beu om het kneusje van dienst te zijn?
Vera: ,,Ik voel me beslist geen kneusje. Twintig jaar geleden waren we de eerste partij die voor windmolens pleitte. We werden gewoon weggelachen: de windfietsers noemden ze ons. Vandaag is de windmolenindustrie een volwaardige industrie geworden. Dat bewijst dat we een rol te spelen hebben.''
De macht van de politiek
Wat is eigenlijk het grootste verschil tussen Agalev en Groen?
Hugo: ,,Agalev was een beweging die mensen aanspoorde om anders te gaan leven. Maar we beseften al snel dat er veel meer mogelijkheden waren in de politiek. Als parlementslid heb ik er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat de vergoedingen voor werknemers die met de fiets naar het werk komen, fiscaal aftrekbaar werden. De politiek heeft een enorme macht: daar hebben we ons op toegespitst.''
Vera: ,,Velen van ons komen uit actiegroepen, maar dat was gewoon niet genoeg. Nu proberen we ons verhaal eigentijdser te vertalen. De basis is echter altijd dezelfde gebleven.''
Nochtans lijkt het alsof Groen! haar strijdlust verloren heeft...
Hugo: ,,Helemaal niet. Nu de partij het (financieel) wat moeilijk heeft, staan honderden vrijwilligers klaar om het secretariaat open te houden en andere praktische zaken te regelen. De jonge ouderen van vandaag zijn eigenlijk groener dan ze zelf vaak denken. We ronselen niet alleen nieuwe leden, we doen ook aan 'recyclage' van oudere leden die al heel lang meegaan en nu een nieuwe uitdaging vinden. Er wordt meer en meer gezocht naar alternatieven. Geef ons tijd, we komen wel terug.''
Vera: ,,We zitten natuurlijk in een aparte situatie. We hebben geen vertegenwoordiger in het federaal parlement en komen dus vaak niet aan bod in het debat. Soms moeten we naar andere middelen grijpen om de aandacht te trekken: advertenties in de krant, lokale acties... We proberen onze lokale netwerken opnieuw te versterken en werken eigenlijk nog harder dan daarvoor. Hetzelfde werk moet nu door veel minder mensen verzet worden. Maar we stevenen met volle kracht vooruit op de verkiezingen van 2006 en 2007 af. Opnieuw een stem hebben in het federaal parlement, daar gaan we voor.''
Groen!Plus en Jong Groen! organiseren ,,Een andere wereld is nodig en mogelijk! Colloquium rond globalisering. Campus Letteren en Wijsbegeerte, auditorium C, Blandijnberg 2, 9000 Gent.
Helena WILMETHet Nieuwsblad19-11-2005 © Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV

23:05 Gepost door Hugo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.