21-02-09

Groen! voorzitter district Antwerpen

Op een ledenvergadering heb ik als 66jarige alle stemmen gekregen als (enige) kandidaat voor het voorzitterschap van het Partijbestuur van Groen! voor district Antwerpen. “Het districtsbestuur moet meer gebruik maken van zijn bevoegdheden en van zijn geld. Het is een schande dat dit bestuur vorig jaar slechts 10 % heeft besteed van zijn budget voor groen. Meer bomen en groen in de stad maakt het leven er aangenamer voor jong en oud,” was mijn stelling. Zoals de rest van Vlaanderen en de wereld heeft Antwerpen een sterke behoefte aan een Green New Deal om de economische crisis het hoofd te bieden. De overheidsinvesteringen van het district moeten ecologisch duurzaam zijn. Zo’n investeringen bijvoorbeeld voor groenvoorzieningen leveren bijzonder veel jobs op. Als vader van distristsraadslid Ilse en grootvader van vier kleinkinderen wil ik de volgende maanden extra aandacht besteden aan het aantrekken van jongeren voor de partijwerking. Na de verkiezingsnederlaag van Agalev in 2003 ontwikkelde ik de seniorenwerking Groen!Plus in heel Vlaanderen. Eerder had ik als voorzitter van het partijbestuur van de stad Antwerpen in 2000 de Antwerpse Groene Senioren gesticht. Van 1987 tot 1999 zetelde ik in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

31-10-07

Wie Groen!voorzitter?

Voor mij moet de nieuwe voorzitter op de eerste plaats iemand zijn die nieuwe mensen kan overtuigen om voor Groen! te kiezen. We stellen vast dat er veel mogelijke nieuwe kiezers zijn. Heel wat mensen kiezen voor bosproducten, sorteren hun afval en gebruiken de fiets of het openbaar vervoer als het kan. Een opmerkelijk groot aantal ouderen doet hieraan mee. Ze zijn groener dan ze denken. Maar ze vinden in het stemhokje (nog) niet de weg naar Groen!De nieuwe voorzitter kan mensen gelukwensen die hun elektrische apparaten na gebruik uitzetten. Ze besparen inderdaad energie (en geld) en leveren een bijdrage in de strijd tegen de ontwrichting van het klimaat. Maar hij/zij zal ook wijzen op de rol van de (groene) politiek. Die kan bepalen dat alle apparaten na een overgangstermijn in hun stand-by nog hoogstens 1 watt verbruiken en niet meer zoals nu tot 20 en meer.Veel mensen zien Groen! niet als een sociale partij. Eigenaardig, want vele Groenen zijn ecologist, omdat ze sociaal zijn. De nieuwe voorzitter zal dus onze sociale voorstellen extra in de verf zetten. Hij/zij zal bijvoorbeeld pleiten voor een verbod op energiegulzige koelkasten om te voorkomen dat sociaal zwakkeren jarenlang een steeds duurdere elektriciteitsrekening aangeboden krijgen.Deze voorbeelden maken duidelijk dat voor mij de nieuwe voorzitter op een eenvoudige wijze een breed publiek dient aan te spreken. Wie dat het beste kan krijgt onze voorkeur.De uitleg van de voorzitter vertrekt van een stevige visie. Dat is iets wat mij nauw aan het hart ligt. In die visie speelt de ecologische economie de hoofdrol. Die economie erkent de grenzen van onze planeet: je mag niet zoveel vissen dat hun voortplanting in het gedrang komt. Anders dan de klassieke economie wil zij de goederen van onze aarde rechtvaardig verdelen over alle wereldburgers. Voor grenzen en verdeling zorgt de politiek op basis van wetenschappelijke gegevens. Binnen die grenzen en verdeling krijgt de vrije markt haar rol te spelen. Dat blijft een heel belangrijke rol, maar de vrije markt zal niet meer alles bepalen zoals nu. Het verheugt ons dat de meeste kandidaten de ecologische economie zeer uitdrukkelijk ter sprake brengen en het belang beklemtonen van vorming en debat. Voor een partij met een historische opdracht als Groen! is dat letterlijk levensnoodzakelijk.voorzittersWeb

Greenpeace lanceert film 'Electrabel plukt u kaal'

Greenpeace stelt de spot 'Electrabel plukt u kaal' voor. Een zeer kritische maar tegelijk geestige analyse van de gitzwarte realiteit achter Electrabel. Het 2-minutendurende filmpje vertelt hoe de vervroegde afschrijvingen van sommige kern- en steenkoolcentrales uitzonderlijke winsten hebben opgeleverd voor Electrabel. Greenpeace wil de zogenaamde 'windfall profits' aan de kaak stellen. Maar ook de verouderde manier waarop Electrabel elektriciteit opwekt, wordt aangeklaagd. Die elektriciteitsproductie hoort niet langer thuis in een tijdperk waarin grote klimaatuitdagingen om duurzame oplossingen vragen. Het is aan de toekomstige minister bevoegd voor duurzame ontwikkeling om de onverhoopte winsten van Electrabel te herinvesteren in hernieuwbare energie en energie-efficiëntie. Veel kijkplezier!Surf snel naar www.electrabrol.beelectrabelviral-nl

12:09 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

24-09-06

"Geef de Schelde terug aan de stad"

Toen we een paar jaar geleden met Scheldekaaibewoners gingen praten, ontdekten we twee constanten: iedereen die er woonde en werkte genoot van de uitzonderlijke plek, maar diezelfde mensen vonden ook allemaal dat de band met de rivier moest worden aangehaald. En laat onze gesprekspartner van vandaag daar nu net heel wat ideeën rond hebben.
Scheldekaaibewoner Hugo Van Dienderen geeft uitleg bij plannen voor heraanlegGewezen VRT-radiojournalist en nog altijd actief Groen!-politicus Hugo Van Dienderen (63) kon zich een paar jaar geleden herkennen in de Antwerpenaars die toen aan het woord kwamen over wonen en werken aan de Scheldekaaien. "Ze genoten van de nabijheid van de stroom", zegt de politicus die er nog even het hoofdstuk in het boek Antwerpen. Twintig wijken, twintig werelden op na las. "Maar ze hadden bijna allemaal ook een grote wens: breng de Schelde dichter bij de stad. Of, met andere woorden: versterk de band met de rivier.
"Er zijn de jongste jaren een paar dingen veranderd, merkt Hugo Van Dienderen - nog altijd zelf een enthousiast kaaibewoner - op. "Er werd hier vlakbij een opmerkelijk nieuw gebouw opgeleverd: De Hoopnatie op de Cockerillkaai. Op de Vlaamsekaai, hier net achter de hoek, staan sinds kort drie auto's van een auto-delen-project. Voor mensen die niet elke dag een auto nodig hebben. Handig én milieubesparend. Voor mij persoonlijk is er ook wat veranderd: de planten op het terras zijn veel groter geworden en sinds ik onlangs een iMac met dvd-speler heb gekocht, organiseer ik voor familie en vrienden openluchtbioscoopvoorstellingen op dat terras.
"Definitieve heraanleg"
Maar natuurlijk is het allerbelangrijkste dat het stadsbestuur een tijdspad heeft vastgelegd voor de definitieve heraanleg van de Scheldekaaien. De studiefase loopt tot het einde van dit jaar, dan volgen er twee jaar van plannen maken en daarna begint de uitvoeringsfase die loopt tot 2015.
"Waarom heeft het allemaal zo lang geduurd? Er was begin jaren negentig toch al sprake van een heraanleg van de kaaien? "
Eén van de redenen is volgens mij dat de Scheldekaaien onder het Vlaams Gewest vielen. Nu heeft de Vlaamse regering de kaaien voor honderd jaar in concessie gegeven aan de stad Antwerpen en aan het Havenbedrijf. Dat schept een nieuwe situatie. Volgens ons kan de stad nu voluit gaan voor de heraanleg."
Vanuit Van Dienderens politieke familie, Groen!, is al heel wat nagedacht over de toekomst van de Scheldekaaien. "We hebben daarbij ook naar de mensen geluisterd. Zo lazen ook wij begin dit jaar in Gazet van Antwerpen dat uit een enquête van uw krant en de VRT blijkt dat Antwerpenaars behoefte hebben aan een meer autoluwe kernstad en meer groen. Die verzuchtingen passen uitstekend in onze plannen met de kaaien."Begin juni duidde het Antwerpse schepencollege vijf kandidaat-ontwerpers aan voor de opmaak van een masterplan voor de herinrichting van de Scheldekaaien. "Daarbij is van te voren een aantal krachtlijnen vastgelegd, en een groot deel daarvan sluit aan bij onze groene voorstellen."
Eerder las u in Gazet van Antwerpen al stukken over deze groene plannen. Vandaag verduidelijkt Hugo Van Dienderen nog één en ander.
"Voor ons begint het allemaal rond het Steen, waar het ooit allemaal begonnen is voor Antwerpen. Hier kan je Antwerpenaars en toeristen het verhaal vertellen over het ontstaan van de stad. Waarom zou je Antwerpen Miniatuurstad bijvoorbeeld geen plaats geven in het Steen? Die tentoonstelling geeft op een didactische manier de evolutie van de stad weer. En vlakbij, onder de hangars naast het Steen, kan je een archeologisch themapark maken.""Het Steenplein zelf zien wij als een open evenementenplein. De hangars naast het Steenplein, waar nu de cruiseterminal is, kan je ofwel afbreken om het plein te vergroten of de daken vervangen door glas om er een aangenamere plek te creëren. Wij stellen voor om de cruiseterminal over te brengen naar het gebouw van de Red Star Line aan het Eilandje."
"Voor Groen! is het van het grootste belang om de verkeersstroom op de Scheldekaaien te verminderen. Dat kan bijvoorbeeld door een stuk autovrij te maken, op die manier knip je de verkeersstroom als het ware door. Vanaf de Suikerrui tot aan de Zakstraat zouden wij geen auto's meer toelaten. En vrachtwagens al helemaal niet meer. Er rijden nog altijd te veel vrachtwagens over de Scheldekaaien. Maar nu de Ring heraangelegd is, hoeft dat toch niet meer? Overigens zouden wij de Suikerrui ook liever autovrij zien. Zo maak je de oude binnenstad nog voetgangersvriendelijker."
"Het ideale vervoersmiddel voor de Scheldekaaien is natuurlijk de tram. Met een tram over de Scheldekaaien kan je een Antwerpse cirkellijn maken. Zo'n lijn verbindt de wijk van het Centraal Station met de drie toeristische attractiepolen: het Eilandje met het Museum aan de Stroom en de Red Star Line, het historische hart met het Steenplein, de kathedraal en de Grote Markt en het Zuid met de drie grote musea en het gerechtsgebouw. Misschien is het een goed idee om hierbij eens naar Melbourne te kijken. In Melbourne, in Australië, zijn er net zoveel tramlijnen als in Antwerpen. Eén lijn is gratis: de cirkellijn rond het centrum. Voor de (dagjes)toerist een meerwaarde, want de lijn rijdt langs de belangrijkste attracties. En de inwoners van Melbourne profiteren mee."
Muur van 2,25 meter
Uit onze interviews met Scheldekaaibewoners van een paar jaar geleden bleek dat zowat iedereen zich ergerde aan de lelijke waterkeringsmuur. Van het nut is iedereen overtuigd: bij springtij verhindert de muur dat het oude stadscentrum onder water loopt. De grote verzuchting is wel: kan het niet anders, mooier, eleganter? Dat wordt alleszins een grote uitdaging voor de vijf kandidaat-ontwerpers want in de nieuwe richtlijnen voor de heraanleg van de Scheldekaaien staat dat de waterkeringsmuur van de huidige 1,35 meter boven de blauwe steen met 90 centimeter dient verhoogd te worden: met andere woorden, de waterkeringsmuur moet 2,25 meter hoog worden! "Maar", staat er in de aanbevelingen voor de kandidaat-ontwerpers, "de waterkeringsmuur wordt als een functioneel en esthetisch element geïntegreerd in de inrichting van de kaaien".
"Een serieuze uitdaging, die Berlijnse muur", knikt Hugo Van Dienderen. "Wij stellen voor om in het centrale deel van de kaai, rond het Steenplein, te investeren in een mobiele muur. Duur, helaas ja, maar je laat ze neer bij goed weer en zo krijg je een direct contact met de stroom. Bij slecht weer en springtij kan je de muur dan uit de grond laten oprijzen. Voorbij het Noorderterras, richting noord, en voorbij het Zuiderterras, richting zuid, stelt Groen! de aanleg van twee nieuwe stadsparken voor. Op die plekken integreer je de waterkeringsmuur in het ontwerp. Je kan een aarden ophoging maken in de richting van de Schelde of je kan de waterkeringsmuur als een dijk laten slingeren door de parken. Uiteraard moeten architecten en ingenieurs onderzoeken wat haalbaar is."
Gedempte Zuiderdokken
Tot slot, waar laat je je auto als je Antwerpen via de Scheldekaaien wil komen bezoeken? "In ons plan komt er een ondergrondse parking aan de Ledeganckkaai, ter hoogte van kaaien 11 en 12. Handig, want je hebt daar een opstapplaats voor de cirkellijn. En de parking bedient zowel de mensen die uitgaan op het Zuid als de bewoners en gebruikers van het Nieuw Zuid. En bovendien kan er dan eindelijk ook werk worden gemaakt van de heraanleg van de gedempte Zuiderdokken. Het is toch zonde om zo'n plein alleen maar als parkeerplaats te gebruiken?" 21-08-2006, p.16 Filip MARSBOOM Gazet van Antwerpen © De Vlijt NV

Senioren beveiligen tegen zomerhitte!

Wilrijk - Juli 2006: Meer dan 40° in de gangen en 37° in de kamers. Mama Van Dienderen (86) slaakt een noodkreet. Net als de andere residenten in het diensten- centrum (DC) waar ze verblijjft, voelt ze ademnood en zit ze geïmmobiliseerd op haar kamer. Mechanische beschermingsmiddelen, buiten een ventilator, zijn er niet en ook het gebouw -nochtans slechts 10 jaar oud- beschikt niet over een eigen ventilatie. Mensen die minder of helemaal niet meer mobiel zijn, hebben ook recht op levenskwaliteit. Hugo Van Dienderen dacht erover na en riep een bescheiden persconferentie samen…

Dienstencentrum Valaar is zeker geen alleenstaand geval. In de meeste DC en Rust en VerzorgingsTehuizen (RVT) moesten de senioren het stellen met "veel drinken". Wat zich deze zomer heeft voorgedaan, kunnen we komende jaren nog verwachten. Dus actie is wel aangewezen, zowel in de publieke als in de privé sector. Grote roep is natuurlijk "airco": zowel de vaste als de mobiele versie. Schijnbaar een snelle en betaalbare oplossing. Waarbij jammer genoeg niet aan de extra-energie wordt gedacht die al die airco nodig heeft. Binnenkort hebben we meer energie nodig om de zomerhitte af te koelen dan om onze huizen in de winter te verwarmen!















Naast deze kortzichtige kortetermijnoplossingen zijn er ook de natuurlijke en duurzame termijnoplossingen. Voor ze over de "ventilatie" van een gebouw praten, denkt Groen!Plus eerst aan uitwendige materiële ingrepen. Zo kunnen loofbomen rond DC en RVT voor afkoeling zorgen (en tegelijk klein stof uit de lucht filteren). Andere mogelijke ingrepen zijn: afschermende oversteken boven de ramen, zonneschermen, rolluiken, vertikale en horizontale buitenzonnewering. Een goede ventilatie van het gebouw zorgt er niet enkel voor dat niet enkel de bewoners, maar ook het gebouw kan ademen. Maar ook problemen i.v.m. condensatie, schimmels geuren, afvoerdampen en schadelijke stoffen worden meegenomen. Er bestaan trouwens heel wat ventilatiesystemen, het ene al origineler dan het andere. Naast zelfregelende ventilatieroosters en akoestische deurroosters bestaat er ook grondbuisventilatie. Deze laatste vorm is veeleer aangewezen bij nieuwbouw, de andere kunnen ook overwogen worden bij vernieuwbouw.
Walter Decoene

Schone binnenlucht in openbare gebouwen

Antwerpen/Zwijndrecht - Groen!Plus besteedde tijdens een actiedag aandacht aan het probleem "schone binnenlucht". Vanuit Antwerpen-Centraal trokken een 25-tal senioren, gewapend met poets- en schildersmateriaal, richting stadhuis. Daarna ging het met tramlijn 3 naar Zwijndrecht waar het thema, in het sfeervolle oud-gemeentehuis, te gronde werd uitgespit.Het kleurrijke groepje senioren dat beetje bij beetje in het station samentroepte, wekte bij de reizigers nogal wat vragende blikken. Een keer alles gemonteerd en begeleid door twee "motards" van de Antwerpse politie ging het via de De Keyserlei en de Lange Nieuwstraat richting Grote Markt. Vreemd genoeg werden de vreedzame actievoerders niet toegelaten tot de Meir. Maar geen nood, op de Groenplaats werd heel wat Antwerpenaars een flyer toegestopt. Regelmatig kwam er ook een woordje Engels aan te pas, om wat vroege toeristen uit te leggen waar het "the Greens" om te doen was.












Een verhinderde milieuschepen Pairon stuurde zijn kabinetsmedewerker Gab De Buysscher om de klacht van de demonstranten te aanhoren en een latere ontmoeting met de Groen!-schepen af te spreken.
















Debat in oud gemeentehuis Zwijndrecht
Groen!Plus voorzitter Hugo Van Dienderen stelde meteen voor om formaldehyde te schrappen uit alle openbare bestekken, benadrukte de positieve rol van kamerplanten in de woning en lanceerde daarmee onbewust het motto "Geen isolatie zonder ventilatie".
Ingenieur Marc Lamens duidde de eerste energiecrisis als start voor de ongebreidelde isolatie van woningen en openbare gebouwen. Vast tapijt en andere interieurafwerking deden de rest. Aan ventilatieroosters die het allemaal luchtig en leefbaar moesten houden, werd niet gedacht. Schimmels en vast tapijt deden hun intrede, astma bij jonge kinderen was het gevolg.Sindsdien werden er voldoende studies gepleegd en aanbevelingen gegeven. Maar ietwat ventilatie kost geld, zeker voor mensen met een vervangingsinkomen. Lamens pleitte daarom voor een renteloze lening, waarbij de terugbetaling afhangt van het besparingseffect.
Medisch milieukundige Herlinde Smet lichtte de werking van de MMK toe: vragen rond milieu en gezondheid beantwoorden die de burger zich stelt. Momenteel zijn er in Vlaanderen 14 MMK actief, een aantal dat zeker nog moet opgetrokken worden. Milieufactoren waarover ze informeren, zijn van chemische, biologische en fysische aard. Dioxines, formaldehyde; teken, schimmels en huismijten, naast straling en geluid zijn verantwoordelijk voor heel wat gezondheidsklachten.
Walter Decoene

00:44 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-09-06

Ecologisch leven aan de Schelde

Hugo Van Dienderen (62) en zijn echtgenote wonen al 6,5 jaar in een eco-flat aan de Schelde in Antwerpen. "We opteerden destijds voor zoveel mogelijk milieuvriendelijke materialen. Toch moesten we soms compromissen sluiten, want het appartement was al half afgewerkt toen we het kochten."
Velt (Vereniging voor Ecologische Leef- en Teeltwijze) organiseerde zondag een opendeur in 35 eco-tuinen en 7 eco-huizen in Vlaanderen. In hartje van Antwerpen zwaaide Hugo Van Dienderen, gewezen politiek secretaris van Agalev-Antwerpen en ex-volksvertegenwoordiger, de deuren van zijn appartement open. Hij koos bewust voor de stad. "Toen onze kinderen de deur uit waren en mijn vrouw geen les meer gaf ruilden we Brasschaat voor de Scheldestad. Hier heb je het voordeel dat veel bestemmingen korter worden. Je kan ze bereiken met de fiets of het openbaar vervoer. De milieuwinst die je doet door in een buitengebied ecologische materialen te gebruiken, wordt tenietgedaan door het verbruik aan brandstof voor de soms verre verplaatsingen met je wagen."
"In samenspraak met Frank Vissers, een Brasschaats architect die gespecialiseerd is in vernieuwbouw en open staat voor ecologische technieken, kozen we voor een zonering van de ruimte. Kamers waar een hoge temperatuur nodig is, zijn gescheiden van kamers waar een lagere temperatuur volstaat.
"Goed isoleren is belangrijk.
"Aan de bestaande wandisolatie kon weinig worden gedaan. Ik liet wel een aantal koudebruggen aan de ramen wegwerken en het bestaande dubbel glas vervangen door een superisolerend glas. Ook aan ventilatie is gedacht."
De centrale verwarming gebeurt op gas, een milieuvriendelijke energiebron. In het eco-appartement vind je naast gewone radiators ook vloer- en muurverwarming terug. Het hout van het meubilair en de parketvloer voldoet eveneens aan de gestelde ecologische normen.
Op het dakterras liet Van Dienderen een zonnepaneel plaatsen. Dat zorgt voor de helft van de warmte van het sanitair water. Daarnaast is er een regenwatertank voor gebruik in de wasmachine en in het toilet.
JVs06-06-2005Gazet van Antwerpen

Agalev-kamerlid op de bres voor zwakkeren

Groene fietser Van Dienderen bestrijdt koning autoBRUSSEL - Agalev-volksvertegenwoordiger Hugo Van Dienderen bezit een heus fietsenpark. Thuis in Brasschaat beschikt hij over een bakfiets - voor actievoeren en boodschappen - en een ligfiets, zo'n ding waar je vrijwel horizontaal op je rug mee fietst. Op zijn werk in Brussel, in het parlement, staat zijn werkfiets. De bak- en werkfiets kocht hij tweedehands. Maar de ligfiets vormt het neusje van de zalm, zegt hij trots in een gesprek met De Standaard.
Het groene parlementslid, een bescheiden en ietwat schuchter man, heeft sinds 1988 zitting in de kamer van volksvertegenwoordigers. Hij is getrouwd, vader van drie kinderen, opgeleid in de klassieke filologie en gaf ooit les. Vanuit de BRTN-radionieuwsdienst stapte hij over naar de politiek. Al acht jaar voert hij er een kruistocht voor minder autoverkeer en voor meer rechtvaardigheid op planetaire schaal. De eskimo-indianen van Canada, de boeren op eilanden in de Stille Zuidzee, de vissers van Afrika kunnen op zijn steun en inzet rekenen. Tot aan de jongste parlementsverkiezingen stond op zijn politiek palet ook de zorg voor de openbare omroep. De bevoegdheid over de BRTN ligt bij het Vlaams Parlement waarin Van Dienderen geen zitting meer heeft sinds de afschaffing van het dubbelmandaat. Je moet dossiers kunnen loslaten, zegt hij.
De groene jongen - hij is intussen 53 maar je geeft het hem niet echt aan - ontvangt ons in zijn kantoortje in het Paleis der Natie. Aan de muren hangt Agalev-propaganda naast de beeltenis van een indiaan en een kaart met het netwerk van de spoorwegen.
Leasing
Het gerinkel van de telefoon doet het gesprek, dat eigenlijk nog niet goed is aangevat, abrupt stoppen. ,,Hallo. Ja de meeste partijen doen mee. Leasingcontracten? Ja, dat moeten we misschien in de tekst zetten.'' Contracten van huurkoop? vragen we aan de volksvertegenwoordiger. Hij legt uit dat het gaat om een wetsvoorstel over fiscaliteit bij de aankoop door de werkgever van fietsen voor het woon-werkverkeer. De werkgever kan de betrokken uitgaven fiscaal aftrekken, maar de werknemer wordt belast op een voordeel in natura. ,,Dat willen wij uit de wereld helpen om het gebruik van de fiets bij het woon-werkverkeer te stimuleren'', verklaart het Agalev-kamerlid. Tot voor enkele jaren bezat het gezin Van Dienderen twee auto's. Eén ervan deed het van de hand. Volgden er moeilijkheden? Niet echt, antwoordt de Agalev'er, hoewel de zoon het er duidelijk lastig mee had. De kinderen zijn nu het huis uit, maar gebruiken de overgebleven auto soms nog. Het gezin Van Dienderen doet aan carpooling. De volksvertegenwoordiger geeft toe dat hij bevoordeeld is voor zijn woon-werkverkeer. Vanuit Antwerpen bestaat er een heel regelmatige treinverbinding met Brussel. Het kamerlid kan in een Brussels hotel slapen of een taxi naar huis nemen als de zitting van zijn assemblee uitloopt. Het soms lange wachten op openbaar vervoer vult hij op met werken op zijn draagbare computer.
In de ondergrondse garage van het parlement heeft hij een fiets staan voor zijn verplaatsingen in Brussel. Aan de garagepoort waren aanpassingen nodig om het hem mogelijk te maken binnen en buiten te rijden. We gaan een kijkje nemen en het valt op dat de volksvertegenwoordiger ook hier het slot van zijn fiets gebruikt. Het is een gewoonte, antwoordt hij verontschuldigend op de opmerking.
Aerodynamisch
Tien fietsen van zijn gezin werden ontvreemd. ,,Ik reed met een lelijk exemplaar waar niemand interesse voor had. Maar mijn ligfiets - aerodynamisch, 21 versnellingen, het neusje van de zalm - laat ik achter in de garage van iemand die dicht bij het station woont. In Nederland hebben ze daar fietsenkluizen voor. Bij ons is daarvoor in niets voorzien.''
Van Dienderen duikt met zijn initiatieven in het parlement soms op als een hond in een kegelspel. De collega's volksvertegenwoordigers en de pers doen daar vaak meewarig over. Het autoverkeer explodeerde het voorbije decennium en het openbaar vervoer ging erop achteruit. Waar blijft Van Dienderen dan zijn energie halen om zijn strijd tegen, zoals hij het zelf zegt, koning auto te voeren? ,,Omdat het ... het moet. Het moet om de planeet weer leefbaar te maken en leefbaar door te geven aan de volgende generaties'', antwoordt het kamerlid. Hij haalt een studie aan - de goed gedocumenteerde groene doet dat voortdurend - die moet aantonen dat de auto lucht, water en bodem verontreinigt.
In 1995 ,,kaapte'' Van Dienderen meermaals een trein. Hij had een sleuteltje bemachtigd waardoor hij illegaal van de omroepinstallatie gebruik kon maken. Hij poogde de reizigers warm te maken voor zijn strijd voor het openbaar vervoer. ,,We verzamelden in een mum van tijd 120.000 handtekeningen ten voordele van het binnenlands treinverkeer, die we aan de premier overhandigden. De vakbonden, die wat dichter bij de NMBS-beslissingcentra staan, zeiden uitdrukkelijk dat de trein, zonder de actie, nog bekaaider uit het herstructureringsplan was gekomen. De kleine verschuivingen en de overtuiging van de mensen geven moed om door te gaan. De pleidooien voor meer wegen hoor ik niet meer'', verklaart Van Dienderen.
Voor hem komt het erop aan te wegen op het beleid. Hij geeft toe dat hij dat te weinig kan doen maar toch blijft hij hameren op hetzelfde thema en op de verantwoordelijkheid van het parlement. ,,Drie op vijf Vlamingen beschikken niet permanent over een auto. De mobiliteit van ouderen en kinderen nam af het voorbije decennium'', benadrukt hij. Hij vindt dat discussie in het parlement en actie op het terrein met elkaar verstrengeld zijn omdat er een maatschappelijk draagvlak moet ontstaan, wil je maatregelen door de assemblee krijgen.
Shell
Voor zijn internationaal gerichte initiatieven, in en buiten het parlement, ten gunste van zwakkeren, valt dat draagvlak nog moeilijker tot stand te brengen. ,,De leefstijl in het Noorden brengt de leefkansen in het Zuiden in het gedrang. Wij exporteren onze moeilijkheden naar mensen die er niets mee te maken hebben'', zegt Van Dienderen. Hij is niet weinig trots dat hij het de toplui van Shell moeilijk heeft gemaakt met zijn actie voor het Ogoni-volk in Nigeria naar aanleiding van de terechtstelling van Ken Saro-Wiwa.
Volgende maand ontvangt hij een delegatie van de Canadese eskimo-indianen. Navo-vliegtuigen voeren lage oefenvluchten uit over hun gebied en ontwrichten daarmee hun leven. Van Dienderen trekt zich het lot aan van boeren op de eilanden in de Stille Zuidzee. Zij worden milieuvluchtelingen omdat het broeikaseffect de zeespiegel doet stijgen, zegt hij. Het kamerlid ijvert voor strenge quota voor en afdoende controle op Europese vissers die in Afrikaanse wateren vissen. En de Afrikaanse vissers moeten hulp krijgen, benadrukt hij. ,,In al die dossiers ben ik een kleine schakel. Maar iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen op de plaats waar hij zit en doen wat hij kan.''
Boudewijn VANPETEGHEM 8 oktober 1996

21:53 Gepost door Hugo in groene poltiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: fiets, derde wereld, auto, zuiden |  Facebook |