21-02-09

Groen! voorzitter district Antwerpen

Op een ledenvergadering heb ik als 66jarige alle stemmen gekregen als (enige) kandidaat voor het voorzitterschap van het Partijbestuur van Groen! voor district Antwerpen. “Het districtsbestuur moet meer gebruik maken van zijn bevoegdheden en van zijn geld. Het is een schande dat dit bestuur vorig jaar slechts 10 % heeft besteed van zijn budget voor groen. Meer bomen en groen in de stad maakt het leven er aangenamer voor jong en oud,” was mijn stelling. Zoals de rest van Vlaanderen en de wereld heeft Antwerpen een sterke behoefte aan een Green New Deal om de economische crisis het hoofd te bieden. De overheidsinvesteringen van het district moeten ecologisch duurzaam zijn. Zo’n investeringen bijvoorbeeld voor groenvoorzieningen leveren bijzonder veel jobs op. Als vader van distristsraadslid Ilse en grootvader van vier kleinkinderen wil ik de volgende maanden extra aandacht besteden aan het aantrekken van jongeren voor de partijwerking. Na de verkiezingsnederlaag van Agalev in 2003 ontwikkelde ik de seniorenwerking Groen!Plus in heel Vlaanderen. Eerder had ik als voorzitter van het partijbestuur van de stad Antwerpen in 2000 de Antwerpse Groene Senioren gesticht. Van 1987 tot 1999 zetelde ik in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

31-10-07

Wie Groen!voorzitter?

Voor mij moet de nieuwe voorzitter op de eerste plaats iemand zijn die nieuwe mensen kan overtuigen om voor Groen! te kiezen. We stellen vast dat er veel mogelijke nieuwe kiezers zijn. Heel wat mensen kiezen voor bosproducten, sorteren hun afval en gebruiken de fiets of het openbaar vervoer als het kan. Een opmerkelijk groot aantal ouderen doet hieraan mee. Ze zijn groener dan ze denken. Maar ze vinden in het stemhokje (nog) niet de weg naar Groen!De nieuwe voorzitter kan mensen gelukwensen die hun elektrische apparaten na gebruik uitzetten. Ze besparen inderdaad energie (en geld) en leveren een bijdrage in de strijd tegen de ontwrichting van het klimaat. Maar hij/zij zal ook wijzen op de rol van de (groene) politiek. Die kan bepalen dat alle apparaten na een overgangstermijn in hun stand-by nog hoogstens 1 watt verbruiken en niet meer zoals nu tot 20 en meer.Veel mensen zien Groen! niet als een sociale partij. Eigenaardig, want vele Groenen zijn ecologist, omdat ze sociaal zijn. De nieuwe voorzitter zal dus onze sociale voorstellen extra in de verf zetten. Hij/zij zal bijvoorbeeld pleiten voor een verbod op energiegulzige koelkasten om te voorkomen dat sociaal zwakkeren jarenlang een steeds duurdere elektriciteitsrekening aangeboden krijgen.Deze voorbeelden maken duidelijk dat voor mij de nieuwe voorzitter op een eenvoudige wijze een breed publiek dient aan te spreken. Wie dat het beste kan krijgt onze voorkeur.De uitleg van de voorzitter vertrekt van een stevige visie. Dat is iets wat mij nauw aan het hart ligt. In die visie speelt de ecologische economie de hoofdrol. Die economie erkent de grenzen van onze planeet: je mag niet zoveel vissen dat hun voortplanting in het gedrang komt. Anders dan de klassieke economie wil zij de goederen van onze aarde rechtvaardig verdelen over alle wereldburgers. Voor grenzen en verdeling zorgt de politiek op basis van wetenschappelijke gegevens. Binnen die grenzen en verdeling krijgt de vrije markt haar rol te spelen. Dat blijft een heel belangrijke rol, maar de vrije markt zal niet meer alles bepalen zoals nu. Het verheugt ons dat de meeste kandidaten de ecologische economie zeer uitdrukkelijk ter sprake brengen en het belang beklemtonen van vorming en debat. Voor een partij met een historische opdracht als Groen! is dat letterlijk levensnoodzakelijk.voorzittersWeb